Shaanxi BLOOM Tech Co., Ltd. jest jednym z najbardziej doświadczonych producentów i dostawców roztworu andaryny(s4) w Chinach. Zapraszamy do sprzedaży hurtowej wysokiej jakości roztworu andaryny (s4) na sprzedaż tutaj z naszej fabryki. Dostępna jest dobra obsługa i rozsądna cena.
Andarine (nazwa kodowa S4, oznaczenia chemiczne GTx-007, S-40503) to syntetyczny, niesteroidowy selektywny modulator receptora androgenowego (SARM). Dzięki stabilnym właściwościom fizykochemicznym, wysokiej biodostępności i precyzyjnemu celowaniu w tkanki,roztwór andaryny(S4).Preparat stał się głównym odczynnikiem w badaniach biomedycznych i badaniach mechanistycznych chorób układu mięśniowo-szkieletowego. Związek ten charakteryzuje się selektywną-tkankowo aktywacją receptora androgenowego (AR): wywiera silne działanie agonistyczne na AR w mięśniach szkieletowych i tkankach kostnych, ale działa jedynie jako słaby częściowy agonista na AR w tkankach rozrodczych, w tym w prostacie i gruczołach sutkowych. W związku z tym zasadniczo pozwala uniknąć działań niepożądanych, takich jak rozrost tkanki rozrodczej i zaburzenia hormonalne powszechnie wywoływane przez konwencjonalne androgeny steroidowe.
kształt naszych produktów


Andarine COA


Podklasyfikacja dalszych szlaków sygnalizacyjnych (perspektywa biologiczna komórki)
Funkcje biologiczneroztwór andaryny(S4).są w pełni pośredniczone przez zależne od AR-dalsze kaskady sygnalizacyjne. W przeciwieństwie do ogólnoustrojowej nie-selektywnej aktywacji wyzwalanej przez tradycyjne androgeny, jego kluczowa zaleta polega na wywoływaniu specyficznych-tkankowo efektów promowania anabolizmu, tłumienia degeneracji i niskiej-toksyczności względem celu poprzez różnicową regulację wielu wewnątrzkomórkowych kaskad sygnalizacyjnych w komórkach docelowych. Z biologicznego punktu widzenia komórki, po przedostaniu się do organizmu, S4 przenika przez dwuwarstwę fosfolipidową błon komórkowych i specyficznie wiąże się z wolnymi od ligandów-receptorami androgenowymi w cytoplazmie.


Wiązanie to wywołuje zmiany konformacyjne, dimeryzację receptora i translokację jądrową, inicjując następnie dwie kategorie dalszej sygnalizacji: szlaki-zależne od transkrypcji i-niezależne od transkrypcji, które oddzielnie regulują ekspresję genów komórkowych, proliferację i różnicowanie, metabolizm energetyczny i apoptozę. Występują znaczne różnice w intensywności aktywacji szlaków sygnalizacyjnych i poziomach ekspresji dalszych celów w różnych komórkach docelowych (komórkach mięśni szkieletowych, osteoblastach, adipocytach, komórkach rozrodczych), ostatecznie generując unikalną-tkankowo selektywną aktywność biologiczną. Poniżej omówiono dalsze mechanizmy regulacyjne sygnalizacji w trzech wymiarach: szlaki podstawowe, pomocnicze szlaki regulacyjne i szlaki specyficzne dla{{5}typu-komórki.
Transkrypcja rdzenia AR-Zależna ścieżka sygnalizacyjna (główna ścieżka efektorowa)
Szlak zależny od transkrypcji-AR służy jako główna kaskada, poprzez którą andaryna (S4) wywiera działanie anaboliczne. Szeroko rozpowszechniony w komórkach docelowych, takich jak komórki mięśni szkieletowych i osteoblasty, reguluje specyficzną dla komórki transkrypcję genów i przebudowę funkcjonalną, tworząc podstawową molekularną podstawę wzrostu mięśni i przebudowy metabolicznej kości. W stanie nieaktywnym cytoplazmatyczny AR wiąże chaperony molekularne, w tym białka szoku cieplnego HSP90 i HSP70, aby utrzymać stabilną złożoną konformację i pozostaje w stanie spoczynku.


Gdy roztwór S4 dostanie się do komórek, wiąże się on konkurencyjnie z domeną wiążącą ligand AR-z wysokim powinowactwem (Ki ≈ 7,5 nM), wypierając białka opiekuńcze i indukując precyzyjną rearanżację konformacyjną AR w celu odsłonięcia sygnałów lokalizacji jądrowej. Dwa aktywowane monomery AR ulegają następnie homodimeryzacji, tworząc stabilny kompleks dimeryczny S4 – AR, który szybko przemieszcza się do jądra.
Aktywowane jądrowo dimery AR specyficznie rozpoznają elementy odpowiedzi na androgeny (ARE) w regionach promotorowych genów docelowych. Po związaniu rekrutują kompleksy zawierające acetylotransferazy histonów i koaktywatory transkrypcji w celu przebudowy dostępności chromatyny i zainicjowania specyficznej transkrypcji dalszych genów docelowych.
W komórkach mięśni szkieletowych szlak ten preferencyjnie aktywuje transkrypcję genów rodziny miogennych czynników regulacyjnych, w tym podstawowych regulatorów MyoD, miogeniny i MEF2C. MyoD napędza proliferację i aktywację komórek satelitarnych mięśni szkieletowych w celu wyjścia ze stanu spoczynku, ułatwiając namnażanie i fuzję komórek satelitarnych we włókna mięśniowe w celu uzyskania przerostu włókien mięśniowych. Miogenina organizuje końcowe różnicowanie miocytów, moduluje syntezę białek strukturalnych, takich jak aktyna i miozyna, zwiększa-powierzchnię przekroju poprzecznego włókien mięśniowych i hamuje zanik mięśni.


Tymczasem szlak ten reguluje w dół ekspresję transkrypcyjną genów związanych z atrofią-(MuRF1, Atrogin-1), ogranicza degradację białek mięśniowych za pośrednictwem ubikwityny i utrzymuje dynamiczną równowagę pomiędzy syntezą i rozpadem białek mięśniowych.
W osteoblastach szlak transkrypcyjny AR, w którym pośredniczy S4, specyficznie zwiększa ekspresję głównych osteogennych czynników transkrypcyjnych Runx2 i Osterix. Jako centralny regulator różnicowania osteogennego, Runx2 kieruje zaangażowaniem linii komórek osteoprogenitorowych i promuje syntezę i odkładanie białek macierzy kostnej, takich jak kolagen typu I, osteokalcyna i osteonektyna.
Osterix synergistycznie kontroluje dojrzewanie i mineralizację osteoblastów, zwiększając gęstość kości beleczkowej i grubość kości korowej. Równolegle szlak ten pośrednio hamuje wydzielanie aktywatora receptora ligandu czynnika jądrowego κB (RANKL), osłabia aktywność proliferacyjną osteoklastów i zmniejsza resorpcję kości, ostatecznie ustanawiając dodatnią równowagę metaboliczną kości i łagodząc stany patologiczne, w tym osteoporozę i utratę kości. W porównaniu z pełnymi agonistami, takimi jak testosteron, S4 wykazuje wyraźną selektywność tkankową podczas aktywacji tego szlaku.


W komórkach nabłonka prostaty dimery AR nie rekrutują skutecznie kompleksów aktywacji transkrypcji i indukują jedynie słabe odpowiedzi transkrypcyjne, nie wywołując nieprawidłowej proliferacji komórek prostaty. Ta właściwość pozwala uniknąć niekorzystnego wpływu konwencjonalnych androgenów na reprodukcję na poziomie molekularnym.
Transkrypcja-Niezależna szybka ścieżka sygnalizacyjna (pomocnicza ścieżka regulacyjna)
Poza kanoniczną kaskadą transkrypcji jądrowej AR,roztwór andaryny(S4).inicjuje szybką, niezależną od transkrypcji-odpowiedź komórkową za pośrednictwem błonowych i cytoplazmatycznych osi sygnalizacyjnych.
Szlak ten działa niezależnie od transkrypcji genów i syntezy białek; może zostać aktywowany w ciągu kilku minut, regulując przede wszystkim homeostazę energii komórkowej, równowagę jonów wapnia i kaskady kinaz w celu wzmocnienia efektów anabolicznych, działając jako niezastąpione uzupełnienie aktywności biologicznej S4. Mechanizm jego aktywacji jest następujący: niewielka frakcja S4 bezpośrednio wiąże się z błonowymi receptorami androgenowymi (mAR) na powierzchni komórki.
Nie jest wymagana żadna translokacja jądrowa i szybko uruchamiane są liczne wewnątrzkomórkowe kaskady sygnalizacyjne kinaz.


Najbardziej widoczną kaskadą jest oś sygnalizacyjna PI3K/Akt/mTOR, kluczowy szlak regulujący syntezę, proliferację i metabolizm białek komórkowych. Po aktywacji mAR przez S4, kinaza 3-fosfatydyloinozytolu (PI3K) ulega szybkiej aktywacji, katalizując fosforylację związanego z błoną PIP2 do PIP3. PIP3 rekrutuje cytoplazmatyczne kinazy Akt i ułatwia ich fosforylację i aktywację. Z jednej strony aktywowany Akt bezpośrednio fosforyluje dalszy kompleks mTORC1, stymulując sygnalizację mTOR, dodatkowo wzmacniając aktywność rybosomalnej kinazy białkowej S6 (S6K1) i eukariotycznego czynnika inicjacji translacji 4E (eIF4E). Przyspiesza to translacyjną syntezę białek w komórkach mięśni szkieletowych i osteoblastach oraz szybko podnosi komórkową wydajność anaboliczną.
Z drugiej strony fosforylowany Akt hamuje kompleks TSC1/TSC2, łagodząc jego negatywną modulację mTOR i podtrzymując trwałą aktywację szlaku. Dodatkowo Akt hamuje aktywność czynników transkrypcyjnych FoxO, zapobiegając translokacji jądrowej FoxO i późniejszej aktywacji genów związanych z atrofią-, co dodatkowo ogranicza rozpad białek mięśniowych i dwukierunkowo wzmacnia anabolizm mięśni.


{0}}Typ komórki-Specyficzne rozbieżności w przepisach dotyczących sygnalizacji na niższym szczeblu łańcucha dostaw (podstawowy mechanizm leżący u podstaw kierowania)
Tkanka-selektywna aktywność farmakologicznaroztwór andaryny(S4).zasadniczo pochodzi z zróżnicowanej aktywacji dalszych kaskad sygnalizacyjnych napędzanych zmienną obfitością ekspresji AR i pomocniczymi czynnikami regulacyjnymi w różnych typach komórek. Stanowi to jego definiującą cechę biologiczną komórki, która odróżnia go od konwencjonalnych hormonów steroidowych. Rozbieżności regulacyjne dotyczące sygnalizacji w trzech kategoriach komórek docelowych opisano szczegółowo poniżej.
Komórki mięśni szkieletowych i osteoblasty (wysoko reagujące anaboliczne komórki docelowe) Komórki te wykazują wysoki poziom AR i są wzbogacone o specyficzne dla komórki kofaktory transkrypcyjne, w tym MyoD i Runx2. Po wiązaniu AR, S4 skutecznie uruchamia zarówno szlaki transkrypcyjne, jak i nie-transkrypcyjne. Kaskada transkrypcyjna podtrzymuje-długoterminową ekspresję białek strukturalnych i genów czynników różnicowania, kierując proliferacją, różnicowaniem i przebudową komórek. Szlak nie-transkrypcyjny szybko inicjuje syntezę białek za pośrednictwem mTOR-, aby utrzymać dodatnią równowagę metaboliczną-w czasie rzeczywistym. Łącznie uzyskuje się wyraźny rozrost mięśni i zwiększoną gęstość kości bez cytotoksyczności lub ryzyka nadmiernej proliferacji komórek.


Komórki nabłonka prostaty i sutka (obojętne komórki docelowe o niskiej{{0}reaktywności) Chociaż AR ulega ekspresji w tych komórkach, wewnątrzkomórkowe koaktywatory transkrypcji występują na bardzo niskim poziomie obok licznych represorów transkrypcji. Kompleks utworzony przez AR związany z S4-nie może skutecznie łączyć się z miejscami ARE w genach docelowych i ledwo inicjuje transkrypcję genów związanych z proliferacją-. Ponadto aktywacja kaskad kinaz nietranskrypcyjnych pozostaje znikoma i nie indukuje nieprawidłowej proliferacji komórek. W przeciwieństwie do testosteronu, który silnie aktywuje szlaki proliferacyjne i powoduje rozrost tkanek w takich komórkach, słaba aktywacja szlaków sygnałowych komórek rozrodczych przez S4 umożliwia całkowite uniknięcie typowych działań niepożądanych wywoływanych przez androgenne farmaceutyki.
Adipocyty i komórki odpornościowe (docelowe komórki regulacyjne) W adipocytach S4 zmniejsza ekspresję genów lipogenicznych (FAS, ACC) poprzez dalsze przekazywanie sygnałów za pośrednictwem AR-, aktywuje kaskady lipolityczne i hamuje proliferację adipocytów i akumulację lipidów w celu optymalizacji składu ciała. W komórkach odpornościowych umiarkowanie hamuje szlak sygnalizacji stanu zapalnego NF-κB, zmniejsza uwalnianie cytokin prozapalnych i łagodzi przewlekłe mikrośrodowisko zapalne w tkankach mięśniowych i kostnych, tworząc korzystne warunki do naprawy tkanek i anabolizmu.


Rozwój Andaryny (S4) nastąpił w latach 90. XX wieku w okresie szybkiego rozwoju technologii selektywnego modulatora receptora androgenowego. Został on opracowany wspólnie przez amerykańską firmę biofarmaceutyczną GTx, Inc. i zespół badawczy na Uniwersytecie Tennessee i zalicza się do pierwszych na świecie niesteroidowych związków SARM zdolnych do{{4}selektywnej modulacji tkankowej. Androgeny steroidowe szeroko stosowane w tamtym czasie w praktyce klinicznej wywierały silne działanie anaboliczne, lecz brakowało im selektywności tkankowej.
Długotrwałe-podawanie często powodowało poważne skutki uboczne, w tym łagodny rozrost prostaty, zaburzenia endokrynologiczne i uszkodzenie wątroby, co ograniczało zastosowanie kliniczne. Aby stawić czoła temu wyzwaniu branżowemu, zespoły badawcze skupiły się na różnicach strukturalnych receptora androgenowego i starały się opracować niesteroidowe związki zdolne do zróżnicowanej aktywacji AR w różnych tkankach.
W 1998 r. badacze przeprowadzili-wysokoprzepustowe badanie przesiewowe związków w bibliotece związków arylopropionamidowych i zidentyfikowali wiodący związek AR o wysokim-powinowactwie S-40503, później znany jako Andarine. W ciągu kolejnych dwóch lat optymalizacja strukturalna, testy komórkowe in vitro i walidacja na modelach zwierzęcych potwierdziły jego właściwości częściowego agonisty i selektywne tkankowo działanie farmakologiczne.
Związek został formalnie oznaczony jako GTx-007 (nazwa rodzajowa Andarine, w skrócie S4). Po 2000 roku związek wszedł do badań przedklinicznych. Szeroko zakrojone eksperymenty na zwierzętach potwierdziły jego zdolność do skutecznego łagodzenia atrofii mięśni i zwiększania gęstości mineralnej kości bez znaczącej stymulacji prostaty. Rozwój kliniczny S4 został później zawieszony ze względu na wyższy priorytet przyznany badaniom nad analogiem ostaryny.
Niemniej jednak, dzięki swoim doskonałym ukierunkowanym właściwościom regulacyjnym, stał się głównym odczynnikiem do badania szlaków sygnalizacji androgenów w badaniach z zakresu nauk przyrodniczych. Jego postać roztworu również zyskała szeroką popularność dzięki doskonałej stabilności chemicznej.
Często zadawane pytania
1. Jaki jest wpływ doboru rozpuszczalnika na-długoterminową stabilność roztworu?
+
-
Wpływ jest znaczący. Chociaż S4 można rozpuścić w DMSO i etanolu, różnice w stałej dielektrycznej i potencjale redoks pomiędzy różnymi układami rozpuszczalników mogą prowadzić do różnych ścieżek jego degradacji. Na przykład w DMSO roztwór S4 należy ściśle chronić przed działaniem tlenu; w przeciwnym razie DMSO może powoli utleniać się do sulfotlenku dimetylu podczas-długoterminowego przechowywania, zmieniając środowisko polarności roztworu i powodując w ten sposób izomeryzację S4. W systemie-alkoholowym należy zwrócić uwagę na ryzyko reakcji wymiany estrów i zazwyczaj zaleca się stosowanie odgazowanych rozpuszczalników i przechowywanie ich w atmosferze azotu.
2. Czy materiał opakowania ma wpływ na adsorpcję S4?
+
-
Występuje efekt adsorpcji pojemnika, zwłaszcza gdy stężenie S4 jest niskie. Pierścienie aromatyczne i grupy hydrofobowe w strukturze molekularnej S4 mogą powodować-niespecyficzne wiązanie z niektórymi materiałami z tworzyw sztucznych (takimi jak nieobrobiony polipropylen lub polietylen). Chociaż pojemniki szklane adsorbują mniej, należy mieć świadomość, że wolne grupy silanolowe mogą mieć wpływ na wiązania wodorowe na S4. Do pakowania i przechowywania zaleca się stosowanie-probówek z wewnętrzną wyściółką, które zostały silanizowane, lub specjalnych materiałów eksploatacyjnych o niskiej adsorpcji.
3. Czy powstawanie produktów fotodegradacji- zależy od długości fali?
+
-
Jest bardzo specyficzny. Na degradację S4 ma wpływ nie tylko natężenie światła, ale także powiązanie z określonymi długościami fal. Badania wykazały, że światło ultrafioletowe (zwłaszcza pasmo UV-B) może indukować reakcje [2+2] cykloaddycji w S4, generując głównie zanieczyszczenia dimeryczne; podczas gdy światło widzialne (zwłaszcza obszar światła niebieskiego) jest bardziej skłonne do katalizowania jego izomeryzacji optycznej. Dlatego przechowywanie roztworu S4 wymaga nie tylko unikania światła, ale także zaleca się stosowanie brązowych pojemników, które mogą blokować określone długości fal (takich jak szkło borokrzemianowe z właściwościami cięcia- UV).
Popularne Tagi: Rozwiązanie Andarine(S4), dostawcy, producenci, fabryki, hurtownia, zakup, cena, luzem, na sprzedaż













