Maść mirtazapinowa

Jest to najbardziej podstawowe i najbardziej zatwierdzone zastosowanie, a także podstawowa podstawa wszystkich zastosowań klinicznych. Kiedy amerykańska FDA oficjalnie zatwierdziła produkt do obrotu w 2018 r., zdefiniowała jego wskazanie jako „kontrolowanie przyrostu masy ciała u kotów, u których w przeszłości występowała utrata masy ciała”. Wskazanie to potwierdzają pełne dane z badania klinicznego III fazy: podczas 14-dniowego standardowego cyklu leczenia średni przyrost masy ciała u kotów z anoreksją biorących udział w badaniu osiągnął 5–8%, czyli znacznie więcej niż zmiana masy ciała wynosząca mniej niż 0,5% w grupie placebo, a tempo działania leku było znacznie szybsze niż w przypadku większości tradycyjnych środków pobudzających apetyt.

W przeciwieństwie do zwykłych „przekąsek” tomaść mirtazapinowanie skupia się na pojedynczym objawie „nielubienia jedzenia”, ale raczej na bardzo częstym problemie „nieświadomej utraty wagi” w praktyce klinicznej kotów - ten typ utraty wagi często nie wynika z całkowitej odmowy jedzenia przez koty, ale raczej ze stopniowej utraty wagi, która pojawia się z biegiem czasu z powodu niewystarczającego spożycia pokarmu i utrzymującego się spożycia kalorii poniżej wartości spożycia. Częstość występowania tej sytuacji w populacji kotów w średnim- i starszym wieku wynosi ponad 40%. Wielu właścicielom trudno jest wykryć tego typu ukrytą utratę wagi na wczesnym etapie codziennego karmienia i często czekają, aż waga kota spadnie o więcej niż 10%, zanim sobie to uświadomią.

W tym momencie kot doświadczył już różnego stopnia utraty mięśni, obniżonych wyników w zakresie kondycji fizycznej, a nawet jeszcze bardziej wyzwala problemy łańcuchowe, takie jak obniżona funkcja odpornościowa i wolniejszy powrót do zdrowia. Mechanizm działania polega na regulacji poziomu neuroprzekaźników w organizmie kota, blokowaniu receptorów 5-HT2 i 5-HT3, wzmocnieniu przewodzenia nerwów noradrenergicznych i zwiększeniu apetytu kota na poziomie neuronalnym, umożliwiając kotowi aktywne wznowienie zachowań żywieniowych i zasadniczo przerywając błędne koło „mniejsze jedzenie → utrata masy ciała → gorszy apetyt”.

W praktycznych zastosowaniach klinicznych standardowym schematem stosowania w przypadku tego typu pierwotnej utraty wagi jest stosowanie raz dziennie.

Przepisaną dawkę kremu nakłada się na wewnętrzną skórę ucha wewnętrznego kota, naprzemiennie lewe i prawe ucho przez 14 kolejnych dni. Duża ilość opinii klinicznych pokazuje, że większość kotów odczuje znaczny wzrost spożycia pokarmu 2-3 dni po podaniu leku. Niektóre koty, które wcześniej nie interesowały się jedzeniem, będą aktywnie prosić swoich właścicieli o jedzenie, co znacznie poprawi ich koncentrację i czas jedzenia. Jednocześnie, ponieważ uwalnianie leku z postaci transdermalnych jest płynniejsze, nie wystąpią drastyczne wahania stężenia leku we krwi, jak w przypadku doustnej olanzapiny, co znacznie zmniejsza prawdopodobieństwo wystąpienia działań niepożądanych, takich jak nadmierne pobudzenie i nadmierna senność we wczesnych fazach leczenia, dzięki czemu proces przyrostu masy ciała jest bardziej stabilny i kontrolowany.

Spośród wszystkich rozszerzonych zastosowań klinicznych, zastosowanie mirtazapiny u kotów z przewlekłą chorobą nerek jest jednym z najgłębiej zbadanych i opartych-dowodach kierunków. Przewlekła choroba nerek to jedna z najczęstszych chorób przewlekłych u kotów w średnim-i starszym wieku. Według statystyk IRIS (Międzynarodowej Unii Interesów Chorób Nerek) ponad 30% kotów powyżej 7. roku życia cierpi na przewlekłą chorobę nerek o różnym stopniu zaawansowania. Zmniejszony apetyt i stopniowa utrata masy ciała to najbardziej typowe objawy w całym przebiegu PChN, a także podstawowe wskaźniki bezpośrednio wpływające na rokowanie u kotów z PChN.

Badania kliniczne jednoznacznie potwierdziły, że ciągła utrata masy ciała i spożycie mięśni może skrócić czas przeżycia kotów z PChN o ponad 40%, jednocześnie znacznie obniżając jakość ich życia.

Specjalistyczne, kontrolowane klinicznie badanie na kotach z CKD wykazało, że zarówno dawki 1,88 mg, jak i 3,75 mg mirtazapiny podawanej przezskórnie były w stanie spowodować znaczny przyrost masy ciała u kotów z CKD w stabilnych stadiach 2 i 3. Mediana przyrostu masy ciała kotów w grupie dawki 1,88 mg osiągnęła 0,26 kilograma, a ponad 60% badanych kotów wykazało znaczną poprawę wyników w zakresie kondycji fizycznej. W porównaniu z doustną olanzapiną, zalety kremu podawanego przezskórnie są jeszcze większe w populacji kotów z CKD: wiele kotów w środkowym i późnym stadium PChN ma już częste problemy z wymiotami.

Podawanie doustne nie tylko pogarsza dyskomfort żołądkowo-jelitowy u kotów, ale może również prowadzić do niepełnego wchłaniania z powodu wymiotów. Jednakże podanie przezskórne całkowicie omija połączenie żołądkowo-jelitowe, a lek bezpośrednio przedostaje się do krwiobiegu przez skórę, nie powodując dodatkowego pobudzenia przewodu pokarmowego kota i nie ulegając u kota objawom wymiotów, zapewniając stabilność wchłaniania leku u kotów z PChN.

W rzeczywistym, długoterminowym- leczeniu przewlekłej choroby nerek stosowanie tego kremu jest bardzo elastyczne: można go stosować nieprzerwanie przez 14 dni jako interwencję wzmacniającą, gdy kot odczuwa ostrą utratę apetytu, szybko przywracając spożycie pokarmu i unikając szybkiej utraty wagi;

W zależności od wahań apetytu kotów,-leki podtrzymujące o niskiej częstotliwości można także podawać co drugi dzień, aby utrzymać apetyt przez długi czas i zmniejszyć nawracające ataki anoreksji w przebiegu PChN. Jednocześnie duża ilość danych klinicznych wskazuje, że-długoterminowe, standaryzowane stosowanie leku przezskórnegomaść mirtazapinowanie będzie miało negatywnego wpływu na wskaźniki biochemiczne surowicy i wskaźniki funkcji nerek u kotów z PChN, ani nie zwiększy obciążenia metabolicznego nerek. Można go stosować w połączeniu z konwencjonalnymi planami leczenia przewlekłej choroby nerek, takimi jak żywność przepisywana na nerki, uzupełnianie płynów podskórnych i leki chroniące nerki, i obecnie jest to lek pierwszego wyboru zalecany-w celu kontrolowania apetytu u kotów z przewlekłą chorobą nerek.

Oprócz przewlekłej choroby nerek mirtazapina jest szeroko stosowana w leczeniu objawów anoreksji wtórnej do różnych innych ostrych i przewlekłych chorób u kotów, obejmując zdecydowaną większość scenariuszy chorobowych, które w praktyce klinicznej kotów mogą powodować utratę apetytu.
Po pierwsze, istnieje scenariusz chorób wątroby i pęcherzyka żółciowego u kotów. Stłuszczenie wątroby i zapalenie dróg żółciowych to bardzo niebezpieczne choroby wątroby i pęcherzyka żółciowego u kotów, a „anoreksja, stłuszczenie wątroby” to jedno z najniebezpieczniejszych błędnych kół w praktyce klinicznej kotów: jeśli koty nie jedzą przez dłużej niż 3 dni, duża ilość tłuszczu w ich organizmie zacznie się odkładać w wątrobie, szybko powodując wtórne stłuszczenie wątroby, co dodatkowo spowoduje całkowitą utratę apetytu u kotów. Wiele kotów ostatecznie doprowadzi do niewydolności wątroby z powodu tego błędnego koła. W leczeniu takich chorób mirtazapina jest kluczowym lekiem uzupełniającym.

Dzięki kuracji chroniącej wątrobę może szybko rozbudzić u kota chęć aktywnego jedzenia, zmniejszyć uzależnienie kota od przymusowego karmienia, znacząco skrócić przebieg anoreksji oraz zmniejszyć nasilenie stłuszczenia wątroby. Jednocześnie, ponieważ szlak metabolizmu leku w postaciach przezskórnych jest łagodniejszy, nie zwiększa obciążenia metabolicznego wątroby, dzięki czemu jest bardzo odpowiedni dla kotów z już upośledzoną funkcją wątroby.

Po drugie, istnieje interwencja w przypadku kacheksji związanej z nowotworami kotów. Starsze koty stanowią grupę-wysokiego ryzyka nowotworów, a wiele nowotworów w środkowym i późnym stadium może powodować postępującą utratę wagi i zanik mięśni, powszechnie znany jako kacheksja nowotworowa. Tego rodzaju utraty wagi nie można odwrócić po prostu poprzez uzupełnienie diety.

Czynniki zapalne uwalniane przez nowotwory bezpośrednio hamują ośrodek żywienia kota, powodując, że kot traci chęć do jedzenia. Regulując działanie neuroprzekaźników, można przeciwdziałać hamowaniu czynników zapalnych w ośrodku żywienia, przywracać kotom zdolność do aktywnego jedzenia, pomagać kotom chorym na utrzymanie wagi, poprawiać jakość ich życia w czasie choroby, a także umożliwiać kotom lepszą tolerancję-kolejnych terapii przeciwnowotworowych, takich jak chemioterapia i radioterapia. Dane kliniczne pokazują, że u kotów chorych na nowotwory otrzymujących wsparcie żywieniowe w skojarzeniu z przezskórną mirtazapiną obserwuje się prawie 50% redukcję częstości występowania wymiotów i anoreksji podczas chemioterapii oraz znaczną poprawę wskaźnika ukończenia leczenia.

Ponadto,maść mirtazapinowamożna go stosować jako interwencję wspomagającą w przypadku różnych-długoterminowych chorób wyniszczających, takich jak przewlekłe zapalenie trzustki, nieswoiste zapalenie jelit i przewlekła choroba górnych dróg oddechowych u kotów. Wspólnymi cechami tego typu chorób są długi przebieg choroby, przewlekłe stany zapalne u kotów utrzymujące się przez długi czas, zmienny apetyt i trudności w utrzymaniu stałego spożycia pokarmu w dłuższej perspektywie. Niska stymulacja i wysoka podatność kremu przezskórnego są odpowiednie w przypadku tego typu choroby, która wymaga-długoterminowego leczenia, pomagając kotom utrzymać stabilny stan odżywienia podczas długiego procesu leczenia choroby i tworząc solidne fizyczne podstawy do leczenia chorób pierwotnych.