Primidone Powder CAS 125-33-7

Proszek primidone,Alias ​​Missoulin, Pulvinone, Mysolin, to rodzaj bezwonnego białego krystalicznego proszku, lekko gorzki smak, bez kwasu. Nazwa chemiczna: 5 - etyl - 5-fenylo-dihydro-4,6 (1h, 5h)-pirymidyna dione, wzór molekularny: C₁₂H₁₄N₂O₂, Masa cząsteczkowa: 325,4242, temperatura topnienia: 281 ~ 282 stopnia, lekko gorzki smak, bez kwasu, lekko rozpuszczalny w etanolu, prawie nierozpuszczalny w wodzie, acetonie lub benzenie. Prometazon jest lekiem przeciwpadaczkowym. Klinicznie jest stosowany głównie w leczeniu tonicznych napadów klonicznych (granie), prostych częściowych napadów i złożonych częściowych napadów z pojedynczym lekiem lub połączonymi lekami. Jest również stosowany w leczeniu idiopatycznego drżenia i drżenia starszego.

Primidone jest lekiem przeciwpadaczkowym należącym do klasy izoprenu, z wzorem cząsteczkowym C12H14N2O2 i masą cząsteczkową 218,26. Jest to biały lub jasnożółty krystaliczny proszek, bezwonny i bezwonny. Niemal nierozpuszczalne w wodzie, ale łatwo rozpuszczalne w rozpuszczalnikach organicznych, takich jak chloroform, benzen, etanol i aceton. W warunkach alkalicznych lub kwaśnych można go łatwo zhydrolizować. Stosunkowo stabilny i nie łatwo dotknięty suchym powietrzem. Pod działaniem silnych kwasów, zasad, utleniaczy, ozonu, promieniowania ultrafioletowego itp. Jest podatny na rozkład i degradację. Ma pewien stopień toksyczności i może prowadzić do zatrucia i śmierci. Podczas przygotowywania, przechowywania i używania należy zastosować odpowiednie środki bezpieczeństwa i ochronne.

Podstawowe wskazanie: kompleksowa kontrola napadów padaczkowych

 

Pumidon, jako klasyczny lek przeciwpadaczkowy, jest stosowany przede wszystkim do kontrolowania różnych rodzajów napadów padaczkowych i osiągania celów terapeutycznych poprzez regulację pobudliwości neuronalnej.
Uogólnione toniczne napady kloniczne (granie)
Pumidone jest pierwszym leczeniem liniowym - uogólnionych tonicznych napadów klonicznych. Jego mechanizm działania polega na zmniejszeniu efektu pobudzającego glutaminianu przy jednoczesnym zwiększeniu hamującym działaniu kwasu gamma aminobutynowego (GABA), tym samym hamującym transmisję monosynaptyczną i polisynaptyczną w ośrodkowym układzie nerwowym. Badania kliniczne wykazały, że monoterapia może zmniejszyć częstotliwość napadów o ponad 50% u 60–70% pacjentów, a skuteczność można dodatkowo poprawić do 80% w połączeniu z lekiem.

 

W początkowym etapie leczenia,proszek prymitacyjnyjest konieczne, aby rozpocząć od małej dawki (50 mg/dzień) i stopniowo miareczkować do skutecznej dawki (250 mg, 3 razy dziennie) w celu zmniejszenia działań niepożądanych, takich jak ataksja i zawroty głowy.

Częściowe ataki (proste i złożone)
W przypadku prostych napadów częściowych (takich jak napady motoryczne lub koniuryczne) i złożone napady częściowe (towarzyszące zaburzeniu świadomości), amiodaron skutecznie hamuje rozprzestrzenianie się zrzutów padaczkowych poprzez zwiększenie progu stymulacji elektrycznej kory ruchowej. Randomizowane kontrolowane badanie z udziałem 300 pacjentów wykazało, że monoterapia amiodaronem może zmniejszyć częstotliwość napadów częściowych o 55% -65%, z lepszą skutecznością w połączeniu z karbamazepiną lub walproinianem sodu. Należy zwrócić uwagę na monitorowanie stężenia leku krwi (zakres leczenia 5-12 μg/ml), aby uniknąć niewystarczającej dawki lub zatrucia.

 

Dostosowanie dawki dla specjalnych populacji
Dzieci: Początkowa dawka dla pacjentów poniżej 8 lat wynosi 50 mg/dzień, pobrane przed snem, stopniowo rośnie do 125-250 mg/dzień, podzielony na 3 dawki; Dzieci w wieku powyżej 8 lat powinny dostosować dawkę w zależności od dawkowania dorosłych.
Osoby starsze: Z powodu spowolnionego metabolizmu początkowa dawka powinna zostać zmniejszona o połowę (125 mg/dobę), a funkcje poznawcze powinny być ściśle monitorowane, aby uniknąć zaostrzenia dysfunkcji mózgu.
Pacjenci z dysfunkcją wątroby i nerek: dawka powinna być dostosowywana zgodnie z szybkością klirensu kreatyniny i jest przeciwwskazana u pacjentów z ciężką dysfunkcją wątroby.

Rozszerzone wskazania: leczenie uzupełniające choroby związane z drżeniem

 

Skuteczność pumidonu w kontroli drżenia została klinicznie zatwierdzona, szczególnie w przypadku drżenia idiopatycznego i drżenia starszego.

Drżenie starcze
W przypadku osób starszych z drżeniem amiodaron może znacznie poprawić swoje codzienne umiejętności życia. 12 -tygodniowe badanie otwartej etykiety wykazało, że leczenie amiodaronem (125-250 mg/dzień) może skrócić czas ukończenia działań, takich jak jedzenie i opatrunek o 20–30% dla pacjentów. Należy zwrócić uwagę na monitorowanie ciśnienia krwi i stabilności chodu pacjentów starszych, aby uniknąć ryzyka upadków.

 

Niezbędny drżenie
Proszek prymitacyjnyjest drugim - leczenie liniowego drżenia, z wskaźnikiem pomocy 60% - 70% dla drżenia głowy i dłoni. Jego mechanizm działania może być związany z regulacją móżdżku wzgórzowego szlaku korowego. Badanie krzyżowe z podwójnie ślepą próbą wykazało, że amiodaron (250 mg/dzień) może zwiększyć prędkość pisania pacjentów o 30% i zmniejszyć amplitudę drżenia o 50%. Leczenie powinno rozpocząć się od niewielkiej dawki i stopniowo wzrastać do skutecznej dawki, aby uniknąć ostrych działań niepożądanych, takich jak zawroty głowy i nudności.

Zastosowanie eksploracyjne: ból neuropatyczny i inne objawy neuropsychiatryczne

 

Chociaż wskazania amiodaronu koncentrują się głównie na epilepsji i drżenia, stopniowo ujawnia się jego potencjał w leczeniu bólu neuropatycznego i objawów neurologicznych.

Neuralgia trójdzielna
Pumidon ma pewny wpływ przeciwbólowy na nerwę nerwową trójdzielną poprzez stabilizowanie potencjału błony neuronalnej i zmniejszenie nieprawidłowych zrzutów. Małe badanie kliniczne w skali - wykazało, że kombinacja amiodaronu (250 mg/dzień) i karbamazepiny w leczeniu nerwów nerwowych trójgeminalnych może zmniejszyć częstotliwość ataków bólu o 40%, ale potrzebna jest dalsza weryfikacja jego długiego - skuteczności i bezpieczeństwa.

 

Objawy lęku i depresji
Skuteczne i anty lękowe działanie amiodaronu wynikają z regulacji receptorów GABA. Obserwacje kliniczne wykazały, że niektórzy pacjenci z padaczką znacznie zmniejszyli wyniki lękowe (takie jak Ham - skala) po otrzymaniu leczenia amiodaronem. Jednak jego działanie przeciwdepresyjne nadal nie ma dużych badań klinicznych w skali -, aby go obsługiwać, i obecnie nie jest zalecany do stosowania jako leku przeciwdepresyjnego linii -.

Strategia terapii skojarzonej: zwiększenie skuteczności i zmniejszenie działań niepożądanych

 

Pumidon jest często stosowany w połączeniu z innymi lekami przeciwpadaczkowymi lub lekami wspomagającymi w celu optymalizacji planów leczenia.
Synergistyczny efekt z walproinianem sodu
Walproinian sodu może hamować metabolizm amiodaronu, zwiększając jego stężenie krwi o 30% -50%, zwiększając w ten sposób jego skuteczność przeciwpadaczkową. Podczas terapii skojarzonej dawka amiodaronu powinna zostać zmniejszona o 25% -50%, a stężenie leku we krwi powinno być ściśle monitorowane, aby uniknąć zatrucia.

 

Interakcja z karbamazepiną
Karbamazepina może indukować metabolizm amiodaronu i zmniejszyć stężenie leku we krwi. Podczas terapii skojarzonej konieczne jest zwiększenie dawki amiodaronu (około 20%) w celu utrzymania skuteczności. Tymczasem karbamazepina może zaostrzyć neurotoksyczność amiodaronu (takiego jak ataksja) i wymagać regularnej oceny funkcji neurologicznej.
Połączenie tabu z fenobarbital
Zarówno pumidon, jak i fenobarbital indukują enzymy wątroby w celu przyspieszenia metabolizmu, a ich połączone zastosowanie może prowadzić do znacznego spadku stężenia i skuteczności leku we krwi. Ponadto połączenie tych dwóch może zwiększyć ryzyko depresji ośrodkowego układu nerwowego, co prowadzi do depresji oddechowej lub śpiączki.

Specjalne leki populacyjne: równoważenie bezpieczeństwa i skuteczności

 

Zastosowanie pumidonu w specjalnych populacjach wymaga starannej oceny ryzyka i korzyści.
Kobiety w ciąży i laktacyjne
Proszek prymitacyjnymoże przejść przez barierę łożyska, zwiększając ryzyko nieprawidłowości płodu, takich jak nieprawidłowości czaszkowe i dysplazja paznokci. Kobiety w ciąży powinny starać się unikać używania go w jak największym stopniu. Jeśli konieczne jest leki, witamina K (10 mg/dzień) należy uzupełnić w ostatnim miesiącu ciąży, aby zapobiec krwawieniu noworodków. Gdy kobiety z laktacji stosują leki, ich niemowlęta mogą doświadczać depresji ośrodkowego układu nerwowego (takiego jak senność i osłabienie ssania), i konieczne jest zważenie zalet i wad przed podjęciem decyzji, czy zaprzestać leku.

 

Osoby z dysfunkcją wątroby i nerki
Pacjenci z dysfunkcją wątroby mogą doświadczać zatrucia z powodu powolnego metabolizmu, co może prowadzić do akumulacji amiodaronu i jego metabolitów (takich jak fenobarbital). Pumidon jest przeciwwskazany u osób z ciężką dysfunkcją wątroby. Pacjenci z niewydolnością nerek muszą dostosować dawkę zgodnie z wskaźnikiem klirensu kreatyniny, aby uniknąć akumulacji leku.
Pacjenci z porfirii
Pumidon może indukować ostre ataki porfirii, objawiane jako ból brzucha, objawy neurologiczne i psychiatryczne oraz fotouczułość. Pacjentom z porfirią zabraniają stosowania amiodaronu.

Krótki opis metody produkcji: Dodaj octan etylu do alkoholu sodu, refluks przez pół godziny, ochłodzić się do temperatury pokojowej, dodaj dietylowo -fenylomalonian i tiourea i dodaj przepływ przez 9h. Cool do 0 stopnia, dodaj etanol i upuść kwas chlorowodorowy o 0-5 stopnia do pH =3-3.5. Dodaj proszek cynkowy, podnieś temperaturę do refluksu, powoli dodaj kwas solnika i zachowaj roztwór zawierający 2-3% kwasu. Po dodaniu zachowaj temperaturę przez 3H. Filtruj, gdy jest gorący i odzyskają etanol z filtratu. Ostudzić do 20 stopni, dodaj wodę, filtruj i umyj ciasto filtracyjne, aby uzyskać gotowy produkt.

Farmakologia i toksykologia: ten produkt jest lekiem przeciwpadaczkowym. Głównym metabolitem w ciele jest fenobarbital, który odgrywa rolę razem. Eksperymenty elektrofizjologiczne in vitro wykazały, że otworzył kanały chlorkowe komórek nerwowych i komórek hiperpolaryzowanych, podobnie jak - roli kwasu aminobutynowego (GABA). Przy stężeniu terapeutycznym może zmniejszyć efekt pobudzający glutaminianu i wzmocnić - działanie hamujące kwasu aminobutynowego hamuje pojedynczą synaptyczną i multi synaptyczną transmisję ośrodkowego układu nerwowego. Podniesienie progu napadu może również hamować rozprzestrzenianie się zrzutów padaczkowych.

Farmakokinetyka: można ją łatwo wchłaniać przez podawanie doustne. Tmax wynosi 2,7 ~ 5,2H (dorośli) i 4 ~ 6H (dzieci). Biodostępność wynosi nawet 92%. Jest szeroko rozpowszechniony i może przechodzić przez płytę płodową chemikalia. Jest wydzielany w mleku. VD wynosi 0,64 ~ 0,72 l/kg, a szybkość wiązania białka w osoczu jest niska. T1/2 około 10H. Metabolizm wątroby, wydalanie nerek.

Proszek prymitacyjnyWysokie jest lekiem przeciwpadaczkowym w chorobie układu nerwowego, takiego jak padaczka i drżenie. Jego wzór cząsteczkowy wynosi C12H14N2O2, a jego masa cząsteczkowa wynosi 218,25 g/mol. Jego chemiczna nazwa to 5-etoksy-5-metylo-2,4-diazacykloheksanon.

Struktura cząsteczkowa prymidonu zawiera pięcioorcjalny heterocykl (pierścień 2,4-diazacykloheksanonu), dwie grupy metylowe i jedną grupę etoksy. W swoim wzorze molekularnym „C” reprezentuje węgiel, który odgrywa łączącą rolę w strukturze molekularnej prymidonu, podczas gdy „H” reprezentuje atom wodoru, utrzymując w ten sposób integralność molekularną. Ponadto „N” reprezentuje atom azotowy, „O” reprezentuje atom tlenu, a „E” reprezentuje grupę etoksy.

Strukturę molekularną Primidone można opisać wiele metod, z których najczęstszym jest zastosowanie liniowych i molekularnych wykresów orbitalnych. W strukturze liniowej każdy atom wzoru molekularnego jest połączony z tworzeniem łańcucha molekularnego opartego na zależności wiązania między atomami w cząsteczce. Molekularny schemat orbity pokazuje interakcję orbitalną między atomami węgla i azotu oraz rozkład chmury elektronów, ujawniając w ten sposób właściwości chemiczne i tryb reakcji wewnątrz cząsteczki prymidonu.

W strukturze molekularnej prymidonu powstaje podwójne wiązanie między atomem azotu na pięcioręczkowanym pierścieniu heterocyklicznym a sąsiednim atomem węgla, podczas gdy jedno wiązanie powstaje między innym atomem azotu a atomem węgla w przeciwnej pozycji na pierścieniu. Dwie grupy metylowe na pierścieniu są połączone z sąsiednimi atomami węgla i pochyl się w tym samym kierunku. Grupa etoksy jest połączona z atomem węgla na pięcioręczkowym heterocyklicznym pierścieniu, a jego sąsiedni atom tlenu tworzy pojedyncze wiązanie z atomem węgla.

Ponieważ struktura molekularna prymidonu zawiera kilka pięciu elementów heterocykli i grup atomowych węgla, jego właściwości chemiczne są złożone i zmienne. Można go metabolizować poprzez reakcje takie jak hydroliza, deacetylacja i utlenianie, wywierając w ten sposób jego działanie w ciele. Jednocześnie ten lek ma również pewne toksyczne skutki uboczne, dlatego konieczne jest ściśle kontrolowanie jego dawki i monitorowanie jego bezpieczeństwa podczas użytkowania.

Właściwości chemiczneProszek prymitacyjny.

Jednym słowem, primidone jest związkiem o wielu właściwościach chemicznych, takich jak kwas -, redoks, estryfikacja, elektrofilowa reakcja dodawania, aminię, reakcję fotochemiczną itp. Należy zwrócić szczególną uwagę na miary bezpieczeństwa i ochronne podczas przygotowywania, przechowywania i stosowania.

Popularne Tagi: Primidone Powder CAS 125-33-7, dostawcy, producenci, fabryka, hurtowa, kupna, cena, masa, na sprzedaż