Proszek czerwonego fosforu CAS 7723-14-0

1. Stosowany do produkcji zapałek i pestycydów, a także do syntezy organicznej.

2. Czerwony proszek fosforowydzieli się na żółty fosfor i czerwony proszek fosforowy. Do produkcji pestycydów wykorzystuje się fosfor żółty, zwany także fosforem białym. Jest materiałem wyjściowym do wytwarzania wszystkich półproduktów pestycydów zawierających fosfor. Reaguje z siarką, otrzymując pięciosiarczek fosforu i reaguje z chlorem, otrzymując trójchlorek fosforu. Ponadto fosfor żółty wykorzystuje się głównie do produkcji kwasu fosforowego, a w niewielkiej ilości do produkcji fosforu czerwonego i pięciotlenku fosforu. W zastosowaniach wojskowych wykorzystuje się go także do produkcji bomb spalinowych, bomb sygnalizacyjnych itp. Przed wyzwaniami stoją takie gałęzie przemysłu jak stopy żelazofosforanów i surowce organiczne w przemyśle farmaceutycznym

Kwas fosforowy może pokryć powierzchnię materiałów-ognioodpornych i przyspieszyć odwodnienie i karbonizację na powierzchni materiału, tworząc ciekły film i warstwę węgla, która może oddzielić zewnętrzne lotne tlenowe substancje palne i ciepło od wewnętrznej matrycy polimerowej i przerwać spalanie. Ze względu na niewielką ilość czerwonego fosforu stosowanego w celu spełnienia tych samych wymagań dotyczących środków zmniejszających palność, a także jego wysoką temperaturę topnienia i słabą rozpuszczalność, niektóre właściwości fizyczne polimerów-o opóźniających palenie czerwonym fosforem są lepsze niż podobne polimery wykonane z ogólnych środków zmniejszających palność.

6. Przemysł chemiczny

Czerwień fosforową można wykorzystać do produkcji materiałów ognioodpornych, nieorganicznych chemikaliów, pestycydów, półproduktów farmaceutycznych itp. Wśród nich ważnymi obszarami zastosowań są materiały ognioodporne i nieorganiczne chemikalia. W wyniku reakcji redoks czerwonego fosforu estry metylowe kwasów tłuszczowych można przekształcić w sprzężone dieny, w wyniku czego powstają-polimery aromatyczne o wysokiej czystości, takie jak poliwęglan i polistyren.

7. Przemysł zbrojeniowy

Właściwości chemiczne czerwonego fosforu sprawiają, że jest on szeroko stosowany w przemyśle wojskowym, np. przy przygotowywaniu samozapłonowych bomb dymnych, bomb zapalających, paliw rakietowych itp. Jednocześnie podczas przetwarzania należy zachować rygorystyczne środki bezpieczeństwa, aby zapobiec wypadkom.

Ponieważ prężności par trichlorku arsenu i trichlorku fosforu są zbliżone, podczas separacji należy wybrać odpowiednie warunki separacji i sprzęt do destylacji. Zastosowanym balanserem jest wypełniona lub szklana kolumna destylacyjna o średnicy. 20 mm, wypełnieniem są kulki szklane o średnicy 3-4 mm, a wysokość wypełnienia wynosi 750 mm. Głowica frakcjonująca wykorzystuje przekaźnik czasowy do sterowania otwieraniem i zamykaniem przełącznika elektromagnetycznego. Wylot destylacyjny w górnej części warstwy wypełniającej wyposażony jest w przepływomierz. Kolumna destylacyjna jest izolowana płaszczem próżniowym, a wewnętrzna ściana płaszcza jest posrebrzana.

Pozostała ciecz w trzeciej części stanowi 25% całkowitego destylatu. Szybkość destylacji wynosi 0,17 ml/min. Współczynnik refluksu wynosi od 1 do 28.

Do każdej destylacji dodać 750 ml cieczy zasilającej do butelki destylacyjnej, ogrzać do wrzenia, następnie zmniejszyć prąd ogrzewania, aby utrzymać maksymalny przepływ refluksu i rozpocząć destylację z określoną prędkością po pełnym refluksie przez 2 godziny. W razie potrzeby uzyskany po raz pierwszy trójchlorek fosforu poddaje się ponownej rektyfikacji. Redukcję wodorową trójchlorku fosforu przeprowadza się w umieszczonej pionowo przezroczystej rurce kwarcowej. Średnica rurki kwarcowej wynosi 25 mm, a ogrzewanie zewnętrzne odbywa się za pomocą pieca oporowego. Ogrzewanie podzielone jest na część górną i dolną, każda o długości 350 mm.

a część nieskroplonych oparów fosforu skrapla się, gdy gazy spalinowe przechodzą przez kolektor. Kiedy fosfor kapie wzdłuż ścianki rury, niewielka ilość przekształca się w czerwony fosfor na końcu rury reakcyjnej i przylega do ścianki rury. Redukcja to druga część destylacji pierwotnej, którą przeprowadza się w temperaturze 400 stopni (zarówno górna, jak i dolna sekcja mają 400 stopni), 600 stopni (górna i dolna sekcja mają 600 stopni ) i 800 stopni (górny koniec to 800 stopni, dolna część to 500 stopni). Przeprowadzić redukcję wodoru. W temperaturze 400 stopni można zaobserwować, że reakcja przebiega, ale z bardzo małą szybkością, a na końcu rurki reakcyjnej wytrąca się jedynie cienka warstwa osadu.