Rozpuścićto drobnocząsteczkowy bioaktywny peptyd złożony z sześciu aminokwasów o masie cząsteczkowej 1049,2 Da. Jego struktura chemiczna składa się z trzech - Złożonych ze złożonych arkuszy, z których każdy zawiera dwie reszty aminokwasowe. Cząsteczka ta składa się z dwóch fragmentów molekularnych, przy czym fragmenty I (Val Glu) i II (Nle Leu) są połączone glutaminianem. Peptyd Dsip jest jonem obojnaczym o punkcie izoelektrycznym około 5,7. Niesie ładunek dodatni w środowisku kwaśnym i ładunek ujemny w środowisku zasadowym. Występuje w postaci nienaładowanej w fizjologicznych wartościach pH. Imitide ma wysoką hydrofilowość w roztworach wodnych, ponieważ jego grupy polarne (takie jak grupy karboksylowe i aminowe) oddziałują z cząsteczkami wody. Ma różne działanie farmakologiczne i biologiczne, takie jak działanie przeciwzapalne, przeciwutleniające,-nowotworowe, przeciwbakteryjne, przeciwwirusowe, przeciwzwłóknieniowe i neuroprotekcyjne. Cząsteczka ta ma mały hydrofobowy rdzeń i składa się z-grup niepolarnych, takich jak grupa metylowa leucyny i grupa metylenowa waliny. Te-grupy niepolarne mają tendencję do gromadzenia się razem z dala od cząsteczek wody i odgrywają ważną rolę w konformacji cząsteczek.
|
Indywidualne kapsle i korki do butelek:
|
|
Temperatura wrzenia 1522,7 ± 65,0 stopni C (przewidywana), gęstość 1,458 ± 0,06 g/cm3 (przewidywana), warunki przechowywania -20 stopni C, współczynnik kwasowości (pKa) 3,18 ± 0,10 (przewidywana), postać proszek, rozpuszczalność w wodzie Podwójna w wodzie przy 0,5 mg/ml InchIKeyZRZROXNBKJAOKB-GFVHOAGBSA-N
Rozpuścićjest związkiem ekstrahowanym z roślin słodkich ziemniaków i ma różne działanie farmakologiczne i aktywność biologiczną.
1. Działanie-przeciwzapalne: Emoditid ma znaczące działanie-zapalne. Może hamować uwalnianie mediatorów stanu zapalnego, łagodzić reakcje zapalne i łagodzić objawy stanu zapalnego. Badania wykazały, że amitryptyd może hamować czynnik martwicy nowotworu (TNF)- . Wytwarzanie i uwalnianie mediatorów stanu zapalnego, takich jak interleukina-1 (IL-1), może łagodzić stan zapalny i łagodzić objawy.
2. Działanie przeciwutleniające: Emoditide ma działanie przeciwutleniające, które może eliminować wolne rodniki w organizmie i hamować wytwarzanie i uwalnianie wolnych rodników. Może zwiększać aktywność enzymów przeciwutleniających, takich jak dysmutaza ponadtlenkowa (SOD) i peroksydaza glutationowa (GSH-Px), hamować reakcje stresu oksydacyjnego i chronić komórki przed uszkodzeniem przez wolne rodniki.
4. Działanie antybakteryjne: Emoditide ma działanie antybakteryjne i hamujące działanie różnych bakterii i grzybów. Badania wykazały, że imidypid może hamować wzrost i rozmnażanie mikroorganizmów chorobotwórczych, takich jak Staphylococcus aureus, Escherichia coli i Candida albicans.
3. Działanie przeciwnowotworowe: Emoditide ma działanie przeciwnowotworowe-i może hamować wzrost i proliferację komórek nowotworowych. Badania wykazały, że amitryptyd może hamować proliferację różnych komórek nowotworowych, indukować apoptozę komórek nowotworowych oraz regulować cykl komórkowy i różnicowanie. Ponadto imidypid może również hamować powstawanie nowotworowych naczyń krwionośnych, hamując w ten sposób wzrost guza i przerzuty.
5. Działanie przeciwwirusowe: Emetyd ma działanie przeciwwirusowe i hamujące działanie różnych wirusów. Badania wykazały, że amitrypeptyd może hamować replikację i przenoszenie wirusów, takich jak wirus grypy, wirus zapalenia wątroby typu B i ludzki wirus niedoboru odporności.
6. Działanie przeciwzwłóknieniowe: Emoditide ma działanie przeciwzwłókniające i może hamować występowanie i rozwój zwłóknienia narządów. Może hamować proliferację fibroblastów i syntezę kolagenu, hamując tym samym proces zwłóknienia narządów.
7. Działanie neuroprotekcyjne: Emetyd ma działanie neuroprotekcyjne i może chronić neurony przed uszkodzeniem. Może hamować produkcję i uwalnianie wolnych rodników, promować wzrost i różnicowanie neuronów oraz zwiększać ich odporność na uszkodzenia.
Rozpuścićpeptyd to polifenolowy związek hydroksylowy o nazwie chemicznej 3,5,8,12-tetrahydroksy-1-metylo-6-{[2-(4-hydroksyfenylo) - etylo]oksy} - pierwiastek drzewa różanego. Wzór cząsteczkowy to C16H12O5 o masie cząsteczkowej 284,25. Struktura składa się z dwóch pierścieni benzenowych i dwóch pierścieni piranowych i ma wiele miejsc aktywnych chemicznie. Jego wygląd to krystaliczny proszek o barwie żółtej do pomarańczowo-żółtej, z wieloma grupami hydroksylowymi i podwójnymi wiązaniami w cząsteczkach, dzięki czemu posiada bardziej aktywne właściwości chemiczne.
Cechy strukturalne
Imitydyna należy do flawonoidów, a jej podstawowa struktura składa się z dwóch pierścieni benzenowych i jednego pierścienia piranowego. Wśród nich pierścień A to pierścień benzopiranowy, pierścień B to pierścień benzopiranonowy, a pierścień C to pierścień - piranonowy. Na pierścieniach A i B rozmieszczone są trzy fenolowe grupy hydroksylowe, natomiast na pierścieniu C znajdują się wiązania podwójne i grupy metylowe. Ponadto istnieje również grupa hydroksylowa etylowa i fenolowa przyłączona do pierścienia B-. Te cechy strukturalne nadają imidypidowi różnorodne działanie farmakologiczne i biologiczne.
Stabilność chemiczna
Fenolowe grupy hydroksylowe i wiązania podwójne w cząsteczce imidypidu zapewniają mu wysoką stabilność chemiczną. Amitripeptyd nie ulega łatwo utlenieniu w powietrzu. Jednakże w warunkach takich jak wysoka temperatura, promieniowanie ultrafioletowe i utleniacze imidipeptyd może ulegać zmianom chemicznym, takim jak degradacja, polimeryzacja lub reakcje utleniania. Zmiany te mogą wpływać na aktywność farmakologiczną i biologiczną imidypidu.
Rozpuszczalność
Imitide ma dobrą rozpuszczalność w wodzie i rozpuszczalność w tłuszczach. Ma pewną rozpuszczalność zarówno w gorącej wodzie, jak i rozpuszczalnikach organicznych. Zwłaszcza w rozpuszczalnikach organicznych, takich jak etanol, metanol i octan etylu, imidipid ma dobrą rozpuszczalność. Te właściwości dają imidypidowi pewne zalety w przygotowywaniu leków i zastosowaniach biologicznych.
Odpowiedź koloru
Ze względu na obecność wielu fenolowych grup hydroksylowych i podwójnych wiązań w cząsteczce imidipeptydu wykazuje on silną redukowalność. Po umieszczeniu w powietrzu kolor imidipeptydu stopniowo ciemnieje. Dzieje się tak na skutek utleniania fenolowych grup hydroksylowych i podwójnych wiązań w jego cząsteczkach. Ponadto imidypid może również reagować ze środkami chromogennymi, takimi jak trójchlorek żelaza i żelazocyjanek potasu, powodując zmianę koloru. Te reakcje barwne można wykorzystać do identyfikacji i określenia zawartości imidypidu.
Reakcja kompleksowania
Fenolowe grupy hydroksylowe w cząsteczce imidypidu mogą ulegać złożonym reakcjom z jonami metali. Reakcję tę można zastosować do przygotowania kompleksów metali z imidypidem. Ponadto podczas procesu wytwarzania leku imidypid może również ulegać złożonym reakcjom z niektórymi lekami lub ligandami, zmieniając w ten sposób aktywność biologiczną lub właściwości farmakokinetyczne leków.
Metabolizm i biotransformacja
Imitide ulega w organizmie różnym procesom przemian metabolicznych i biologicznych. Po podaniu doustnym imidypid wchłania się głównie w jelicie cienkim i przedostaje się do układu krążenia.Rozpuścićmogą być metabolizowane i wydalane w wątrobie, nerkach i innych tkankach. Metabolity imidypidu obejmują głównie kwasy fenolowe, glukuronidy i siarczany. Metabolity te można wykryć w moczu i żółci.
Interakcja między DSIP a biologicznymi polami elektromagnetycznymi
Wpływ pola magnetycznego na strukturę i funkcję DSIP
Wpływ na strukturę białek
Jako polipeptyd, na stabilność strukturalną DSIP wpływają pola elektromagnetyczne. Pola elektromagnetyczne mogą wpływać na strukturę i funkcję biomolekuł poprzez zmianę rozkładu i ruchu ładunków w nich. Na przykład naładowane aminokwasy w białkach mogą oddziaływać z polami elektromagnetycznymi, prowadząc do zmian w strukturze białka. Naładowane reszty aminokwasowe, takie jak tryptofan, kwas asparaginowy i kwas glutaminowy w cząsteczkach DSIP, mogą ulegać zmianom w rozkładzie ładunku pod wpływem pól elektromagnetycznych, wpływając w ten sposób na strukturę drugorzędową (taką jak helisa alfa i fałd beta) i strukturę trzeciorzędową (konformacja przestrzenna określona przez sekwencje aminokwasów, obejmująca oddziaływania hydrofobowe, siły van der Waalsa, mostki solne i inne oddziaływania niekowalencyjne) DSIP.
Pola elektromagnetyczne o niskiej częstotliwości mogą wpływać na hydrofobowość powierzchni cząsteczek DSIP, zmieniać interakcje hydrofobowe między cząsteczkami, a tym samym wpływać na ich rozmieszczenie w błonie komórkowej lub zdolność wiązania z innymi biocząsteczkami. Pola elektromagnetyczne o wysokiej częstotliwości, takie jak promieniowanie ultrafioletowe, mogą powodować wzbudzenie i jonizację cząsteczek DSIP, prowadząc do zerwania lub powstania wiązań chemicznych w cząsteczkach, zmieniając w ten sposób ich strukturę.
Mechanizm odpowiedzi biologicznej DSIP w polu elektromagnetycznym
Regulacja potencjału błonowego i kanałów jonowych
Błona komórkowa jest wrażliwa na pola elektryczne, a zewnętrzne pola elektromagnetyczne zmieniają rozkład ładunku powierzchniowego membrany, wpływając na stan ustalony potencjału błony, co z kolei wpływa na prawdopodobieństwo bramkowania kanałów jonowych bramkowanych napięciem. DSIP może regulować stężenie jonów wewnątrz i na zewnątrz komórki, wpływając na kanały jonowe w błonie komórkowej, wpływając w ten sposób na funkcje fizjologiczne komórki. Na przykład DSIP może działać na komórki nerwowe. Po tym, jak pola elektromagnetyczne wpływają na potencjał błonowy komórek nerwowych, DSIP może brać udział w regulacji otwierania i zamykania bramkowanych napięciem-kanałów wapniowych lub sodowych, wpływając na przewodzenie impulsów nerwowych, a następnie wpływając na procesy fizjologiczne, takie jak regulacja snu.
Sprzężenie sygnalizacji wapniowej i szlaków metabolicznych
Jony wapnia są ważnymi wtórnymi przekaźnikami w komórkach, a wiele szlaków sygnałowych (takich jak skurcze mięśni, przewodzenie nerwowe, ekspresja genów itp.) jest ściśle związanych z homeostazą wapnia. Sposób działania pól elektromagnetycznych może wpływać na przepływ jonów wapnia poprzez zmiany potencjału błonowego, zmiany konformacyjne w białkach błonowych lub regulację funkcjonalną mitochondriów. DSIP może brać udział w procesie sygnalizacji wapnia pod wpływem pól elektromagnetycznych. Na przykład DSIP może regulować aktywność wewnątrzkomórkowej kalmoduliny lub wpływać na interakcję pomiędzy jonami wapnia i innymi cząsteczkami sygnalizacyjnymi w komórkach, wpływając w ten sposób na metabolizm komórkowy i zdolność przystosowania się do wzrostu.
Reaktywne formy tlenu i stres oksydacyjny
Narażenie na określone natężenie pola może prowadzić do wzrostu wewnątrzkomórkowego poziomu reaktywnych form tlenu (ROS), co z kolei może wpływać na stan oksydacyjny DNA, białek i lipidów. DSIP może w pewnym stopniu regulować reakcję na stres oksydacyjny indukowaną przez pola elektromagnetyczne. Z jednej strony DSIP może usuwać nadmiar reaktywnych form tlenu w komórkach poprzez swoje działanie przeciwutleniające, chroniąc komórki przed uszkodzeniami oksydacyjnymi; Z drugiej strony umiarkowany stres oksydacyjny może uczestniczyć w przekazywaniu sygnału i regulacji adaptacyjnej, a DSIP może odgrywać rolę regulacyjną w tym procesie, powodując, że komórki wytwarzają adaptacyjne odpowiedzi na pola elektromagnetyczne.
Popularne Tagi: dsip cas 62568-57-4, dostawcy, producenci, fabryka, hurtownia, zakup, cena, luzem, na sprzedaż