Kreatynato ludzki związek endogenny szeroko stosowany przez sportowców i entuzjastów fitnessu. Jest związkiem azotowym złożonym głównie z trzech aminokwasów L-glicyny, metyloglicyny i argininy. Kreatyna jest syntetyzowana przez komórki mięśniowe w ludzkim ciele i jest magazynowana głównie w mięśniach szkieletowych, ale może być również uzupełniana poprzez spożycie mięsa i ryb.
Kreatyna magazynowana jest w mięśniach w postaci kreatyny i odgrywa niezwykle ważną rolę w metabolizmie mięśni. Kreatyna może zwiększać zaopatrzenie energetyczne włókien mięśniowych, przyspieszać syntezę i tempo regeneracji ATP (trójfosforanu adenozyny) oraz poprawiać siłę eksplozywną i wytrzymałość mięśni. Dlatego kreatyna ma szeroki zakres zastosowań na wiele sposobów.
1. Zwiększona wydajność wytrzymałościowa:
Kreatyna jest powszechnie uznanym silnym środkiem budującym mięśnie. Sprzyja szybkiej poprawie siły mięśniowej poprzez zwiększenie zapasów ATP w mięśniach, zwiększenie poziomu energii mięśniowej przed treningiem oraz zwiększenie zdolności magazynowania energii mięśniowej. Badania wykazały, że stosowanie Kreatyny może skutecznie zwiększyć obciążenie treningu siłowego oraz poprawić maksymalną wydajność siłową mięśni.
2. Zwiększ objętość mięśni:
Kreatyna zwiększa nawodnienie w komórkach mięśniowych, co z kolei rozszerza komórki mięśniowe i zwiększa objętość mięśni. Badania wykazały, że osoby stosujące kreatynę mają większą objętość i nasycenie mięśni niż osoby, które nie spożywają kreatyny.
3. Poprawia wytrzymałość i regenerację mięśni:
Kreatyna może zmniejszyć zmęczenie mięśni, skrócić czas regeneracji mięśni i poprawić wytrzymałość mięśni. Może również pomóc mięśniom w szybszej regeneracji, zwiększając częstotliwość i czas trwania sesji treningowych.
4. Pomóż zredukować tkankę tłuszczową i kształt:
Kreatyna może pomóc w zwiększeniu masy mięśniowej i przyspieszeniu metabolizmu, pomagając w ten sposób organizmowi spalić więcej kalorii i poziom tłuszczu. Badania wykazały, że przy rozsądnym spożyciu kreatyna może skutecznie zwiększyć poziom glikogenu w organizmie, poprawić wykorzystanie energii przez organizm, zredukować tkankę tłuszczową i kształtować linie mięśniowe.
5. Popraw funkcje mózgu i ośrodkowego układu nerwowego:
Kreatyna jest naturalnie występującym środkiem neuroprotekcyjnym. Badania wykazały, że stosowanie kreatyny może poprawić funkcjonowanie mózgu i ośrodkowego układu nerwowego, poprawić funkcje poznawcze, uczenie się, pamięć i inne zdolności.
6. Poprawia zdrowie serca:
Stosowanie kreatyny może zwiększyć rezerwy ATP mięśni, zmniejszając w ten sposób uszkodzenie mięśnia sercowego i niedokrwienie, obniżając poziom lipidów we krwi i zapobiegając chorobom sercowo-naczyniowym.
Ogólnie rzecz biorąc, kreatyna, jako powszechny związek endogenny człowieka, jest bardzo pomocna dla naszego systemu fizjologicznego i zdrowia mięśni. Dzięki rozsądnemu przyjmowaniu i stosowaniu kreatyna może pomóc nam poprawić siłę mięśni, wytrzymałość i zdolność regeneracji, poprawić zdrowie fizyczne i utratę tkanki tłuszczowej oraz korzystnie wpłynąć na zdrowie mózgu i serca. Jeśli jednak cierpisz na jakiekolwiek schorzenia lub przyjmujesz inne leki, przed zastosowaniem kreatyny skonsultuj się z lekarzem.
Kreatyna (kreatyna) to aminokwas występujący w organizmie człowieka i zwierząt. Zapewnia fosforylację wysokoenergetyczną wymaganą do ruchu mięśni poprzez reakcje fosforylacji i może promować wzrost siły i wytrzymałości mięśni. Oprócz odgrywania ważnej roli w organizmie, kreatyna ma również pewne ważne właściwości reaktywne w reakcjach chemicznych.
1. Reakcja hydrolizy:
Kreatyna może być hydrolizowana do sarkozyny i formaldehydu w wodzie (H2O). Ta reakcja hydrolizy jest zwykle katalizowana przez enzymy.
C4H9N3O2plus H2O → Sarkozyna plus formaldehyd
Ponadto kreatyna może być hydrolizowana do kreatyniny na drodze katalizy kwasowej.
C4H9N3O2plus H2O plus Hplus→ Kreatynina plus NH4plus
Kreatynina (metabolit kreatyny) plus H2O plus Hplus → C4H9N3O2
2. Reakcja utleniania:
Kreatyna może reagować z niektórymi utleniaczami, takimi jak nadsiarczan potasu (K2S2O8) i nadmanganian potasu (KMnO4). Ta reakcja utlenia kreatynę do kwasu moczowego i odpowiedniego gazowego amoniaku.
C4H9N3O2plus k2S2O8→ Kwas moczowy plus NH3plus k2WIĘC4
C4H9N3O2plus KMnO4plus H2WIĘC4→ Kwas moczowy plus NH3plus MnSO44plus k2WIĘC4
3. Reakcja degradacji:
Kreatyna może ulec całkowitemu rozkładowi do kreatyniny i formaldehydu w warunkach wysokiej temperatury i mocnego kwasu (np. kwasu siarkowego).
C4H9N3O2plus H2SO4 → C4H9N3O2dodatkowo NH4plusplus H2O plus formaldehyd
4. Rozpuszczalność:
Kreatyna jest łatwo rozpuszczalna w wodzie, ale nierozpuszczalna w niepolarnych rozpuszczalnikach, takich jak benzen i eter. Oznacza to, że w wodzie kreatyna może być łatwiej przenoszona, ale nie tak łatwo rozpuszczana w środowisku niepolarnym.
Podsumowując, kreatyna, jako ważna substancja in vivo, ma wiele właściwości reaktywnych, w tym hydrolizę, utlenianie, degradację i rozpuszczalność. Jego reakcje i zastosowania są coraz bardziej badane i były wykorzystywane w różnych dziedzinach, takich jak sport, medycyna i przemysł spożywczy.
Historia kreatyny sięga 1832 roku, kiedy francuski chemik Michel-Eugene Chevreul odkrył nową substancję chemiczną w mięśniach i nazwał ją „kreatyną (trzeszczenie)”. Później niemiecki chemik Friedrich Wilhelm Kühne poszedł o krok dalej i wyizolował w mięśniach inną substancję chemiczną, którą nazwał „fosforanem kreatyny”. W kolejnych badaniach naukowcy odkryli, że kreatyna i fosforan kreatyny w mięśniach są obecne u ludzi i innych zwierząt, co czyni je szeroko badanym suplementem diety.
Kreatyna od dziesięcioleci jest popularnym suplementem diety wśród sportowców i entuzjastów fitnessu. Jednak historia jego odkrycia sięga znacznie dalej w przeszłość.
W 1668 roku niemiecki naukowiec Johann Kunckel odkrył substancję chemiczną zwaną „Kreatyniną”, która pochodziła z metabolitów białek w ludzkich mięśniach. Kilkadziesiąt lat później niemiecki chemik Christoph Friedrich Ludwig odkrył reakcję chemiczną, dzięki której z ludzkiego mózgu można zsyntetyzować inny związek zwany „kreatyną”.
W latach 1832-1847 dwóch innych chemików próbowało wyizolować kreatynę. Francuski chemik Michel-Eugene Chevreul użył starej techniki chemicznej do wyizolowania kreatyny z mięśni poprzez umieszczenie ich w kwasie. Zauważa, że kreatyna ma „taką samą naturę chemiczną jak kwas moczowy”, ale cząsteczka kreatyny ma inną strukturę atomową.
W 1847 roku słynny francuski chemik Eugene-Melchior Peligot wyizolował kreatynę z mięśni dowolnej ryby i dalej badał właściwości tego związku.
Na przełomie XIX i XX wieku kreatyna była kiedyś uważana za produkt odpadowy organizmu, jednak wraz z pogłębianiem się badań nad mięśniami, naukowcy stopniowo odkrywali znaczenie kreatyny.
W latach 60. australijski fizjolog wysiłkowy Paul Greenhaff zauważył, że zwierzęta afrykańskie bogate w zwierzęta, takie jak słonie i psy, mają wyższy poziom kreatyny niż mięsożerne zwierzęta europejskie. Zdał sobie sprawę, że nadmiar kreatyny u tych zwierząt może być powodem, dla którego ich mięśnie wykazywały lepszą produkcję energii. W latach 80-tych Greenhaff i wielu innych badaczy zaczęło badać, w jaki sposób stosowanie kreatyny wpływa na wydajność człowieka w sporcie.
Dzięki tym wczesnym badaniom naukowcy zajmujący się sportem i profesjonaliści fitness zaczęli rozumieć, że kreatyna zwiększa rezerwy fosfokreatyny (PCr) w mięśniach, co z kolei zwiększa wydolność i masę mięśniową organizmu podczas intensywnych ćwiczeń. Doprowadziło to do tego, że duża liczba osób zaczęła stosować suplementy diety zawierające kreatynę, które stały się jednymi z najpopularniejszych i najlepiej przebadanych suplementów.