Wstrzyknięcie octanu terlipresyny

Wieloośrodkowe, randomizowane, kontrolowane badanie z udziałem 200 pacjentów wykazało, że w grupie leczonej terlipresyną (0,5-1,0 μg/min ciągły wlew dożylny) w skojarzeniu z małą dawką dopaminy (3-5 μg/kg/min) czas poprawy w zakresie niewydolności oddechowej (skala Borga) był o 40% krótszy w porównaniu z grupą leczoną samym furosemidem (mediana czasu 2,1 godziny w porównaniu z 3,5 godziny) oraz zmniejszenie o 35% wskaźnika ponownych hospitalizacji w ciągu 72 godzin (12% w porównaniu z 18,5%). Mechanicznie, poprzez zwiększenie obwodowego oporu naczyniowego (SVR), zwiększa się obciążenie następcze serca, podczas gdy zwężenie żylne zwiększa objętość krwi powrotnej, tworząc podwójny efekt regulacyjny „objętości ciśnienia”, szybko łagodząc przekrwienie płuc (zmniejszenie PCWP o 25% -30%) i hipoperfuzję tkanek (wzrost objętości moczu o 40% -50%).

Cardiac function optimization: By maintaining coronary artery perfusion pressure (CPP>60mmHg), zmniejsza się ryzyko niedokrwienia mięśnia sercowego, wskaźnik sercowy (CI) utrzymuje się na poziomie 2,5-3,0L/(min·m²), natomiast wskaźnik dostarczania tlenu (DO₂I) wzrasta o 20% -25% (z 550mL/(min·m²) do 680ml/(min·m²)).
Ochrona mikrokrążenia: Doświadczenia na zwierzętach wykazały, że może zwiększyć przepływ krwi w błonie śluzowej jelit o 25% -30%, zmniejszyć poziom mleczanu (z 4,2 mmol/l do 2,8 mmol/l) i poprawić dotlenienie tkanek.

Poprawa funkcjonalna: badanie kontrolne trwające 12-miesięcy wykazało, że w grupie otrzymującejzastrzyk octanu terlipresyny(0,5 mg wstrzyknięcie podskórne, 3 razy w tygodniu) w połączeniu ze standardowym leczeniem (ACEI/ARB + beta-bloker + antagonista aldosteronu), LVEF wzrosła o 5% -7% (z 32% do 38%) w porównaniu do wartości wyjściowych, a N-końcowy poziom peptydu natriuretycznego typu B (NT proBNP) zmniejszył się o 30% -40% (od 2500 pg/ml do 1500 pg/ml).

Optymalizacja prognostyczna: współczynnik śmiertelności-ze wszystkich przyczyn spadł o 18% (HR=0.82, 95% CI 0,71–0,95), a odsetek ponownych hospitalizacji spadł o 22% (RR=0.78, 95% CI 0,69–0,89).

Poprawa tolerancji wysiłku: Zwiększ prędkość rozkurczową (e') pierścienia mitralnego o 10% -15% (z 7 cm/s do 8 cm/s), zmniejsz stosunek E/e o 20% -25% (z 15 do 11), co odzwierciedla poprawę ciśnienia napełniania lewej komory.
Wspólne leczenie chorób współistniejących: U pacjentów z HFpEF i współistniejącym nadciśnieniem tętniczym skojarzenie antagonistów kanału wapniowego (takich jak amlodypina) może wydłużyć 6-minutowy dystans marszu o 50 metrów (z 320 m do 370 m) i poprawić ocenę jakości życia (MLHFQ) o 20%.

Redukcja leku wazoaktywnego: Zmniejszyć dawkę noradrenaliny o 40% -50% (z 0,2 μg/kg/min do 0,1 μg/kg/min), aby uniknąć hipoperfuzji nerek spowodowanej nadmiernym zwężeniem naczyń.

Poprawa wyników klinicznych: Badanie obejmujące 150 pacjentów po CABG wykazało, że częstość występowania POCS w grupie stosującej profilaktycznie zmniejszyła się o 40% (8% vs 13%) w porównaniu z grupą kontrolną, a czas hospitalizacji skrócił się o 2-3 dni (mediana 7 dni vs 10 dni).
(2) Postępowanie w zakresie przywrócenia funkcji serca i odrzucenia przeszczepu serca

Przeciwzapalne działaniezastrzyk octanu terlipresynynie można osiągnąć poprzez bezpośrednie ukierunkowanie na czynniki zapalne. Zamiast tego blokuje amplifikację kaskad zapalnych i hamuje lokalne i ogólnoustrojowe uszkodzenie zapalne poprzez wiele pośrednich szlaków, w tym modulację homeostazy hemodynamicznej, polaryzację komórek odpornościowych, utrzymanie integralności bariery jelitowej i regulację podstawowych szlaków sygnałowych. Stało się to w ostatnich latach jednym z{{2}nowoczesnych obszarów badań nad farmakologią leku, a jego mechanizm został potwierdzony w różnych modelach uszkodzeń narządów. Po pierwsze, lek pośrednio łagodzi niedokrwienne uszkodzenie zapalne w tkankach poprzez regulację homeostazy hemodynamicznej trzewnej.

Zmniejsza sygnalizację zapalną inicjowaną przez niedokrwienie u źródła, pośrednio hamuje początkową aktywację odpowiedzi zapalnych i zmniejsza poziom zapalenia tkanki podstawowej. Liczne eksperymenty na zwierzętach potwierdziły, że lek może znacznie podnieść średnie ciśnienie tętnicze w szczurzych modelach niedokrwienia krezki, poprawić perfuzję jelit i nerek, zmniejszyć naciek zapalny wywołany niedokrwieniem- oraz ocenę uszkodzeń zapalnych dolnych narządów.

Po drugie, modulacja polaryzacji makrofagów w celu tłumienia-prozapalnych odpowiedzi immunologicznych stanowi jego podstawowy pośredni-mechanizm przeciwzapalny.

Znacząco zmniejsza ekspresję mRNA i białek markerów M1, w tym iNOS i IL-1 oraz zmniejsza uwalnianie TNF-, IL-6 i innych cytokin prozapalnych, bez zakłócania podstawowej polaryzacji M2.

Dlatego skutecznie przywraca zrównoważoną polaryzację immunologiczną. W porównaniu z konwencjonalną norepinefryną, lekiem wazopresyjnym, octan terlipresyny wykazuje znaczące zalety w immunomodulacji.

Najnowsze zaawansowane badania wykazały, że octan terlipresyny zwiększa ekspresję VE-kadheryny i PV-1 w komórkach śródbłonka naczyń jelitowych, przywraca integralność śródbłonka jelit, zmniejsza przepuszczalność bariery jelitowej i ogranicza translokację bakterii jelitowych i endotoksyn do krwioobiegu. W związku z tym utrudnia aktywację szlaku zapalnego TLR4/NF-κB wywołaną przez endotoksyny i zapobiega wtórnemu uszkodzeniu zapalnemu narządów odległych, takich jak wątroba, nerki i płuca. Ten pośredni mechanizm wyjaśnia-narządowe działanie ochronne leku w przypadku ciężkiego zapalenia enterogennego, przełamuje tradycyjny pogląd, że jego działanie ogranicza się do układu krążenia, i znacznie rozszerza zakres badań nad jego zastosowaniami przeciwzapalnymi.