Zastrzyk triklabendazoluto benzimidazolowy lek przeciwpasożytniczy przeznaczony do szybkiego i precyzyjnego podawania ogólnoustrojowego poprzez bezpośrednie wstrzyknięcie dożylne lub domięśniowe, szczególnie odpowiedni dla pacjentów w stanie krytycznym lub w sytuacjach, w których podanie doustne nie jest możliwe (takich jak wymioty, śpiączka). Szeroko stosowany w leczeniu przywry wątrobowej u przeżuwaczy, takich jak bydło i owce, z pojedynczą dawką wstrzyknięcia 10-12 mg/kg masy ciała i wielokrotnym podaniem po 5 tygodniach w przypadku ostrej infekcji.
Nasz produkt
Dodatkowe informacje o związku chemicznym:
| Nazwa produktu | Triklabendazol w proszku | Triklabendazol w tabletkach | Zastrzyk triklabendazolu |
| Typ produktu | Proszek | Tabletka | Zastrzyk |
| Czystość produktu | Większy lub równy 99% | Większy lub równy 99% | Większy lub równy 99% |
| Specyfikacje produktu | Możliwość dostosowania | Możliwość dostosowania | Możliwość dostosowania |
| Pakiet produktów | Możliwość dostosowania | Możliwość dostosowania | Możliwość dostosowania |
Nasz produkt
Triklabendazol +. COA
 |
||
Certyfikat analizy |
||
|
Nazwa złożona |
Triklabendazol | |
|
Nr CAS |
68786-66-3 | |
|
Stopień |
Stopień farmaceutyczny | |
|
Ilość |
Dostosowane | |
|
Standard opakowania |
Dostosowane | |
| Producent | Shaanxi BLOOM TECH Co., Ltd | |
|
Numer partii |
20250109001 |
|
|
MFG |
12 styczniat 2025 |
|
|
DO POTĘGI |
8 styczniat 2029 |
|
|
Struktura |
|
|
| STANDARD BADANIA | Przemysł GB/T24768-2009. Stnndard | |
|
Przedmiot |
Norma korporacyjna |
Wynik analizy |
|
Wygląd |
Biały lub prawie biały proszek |
Zgodny |
|
Zawartość wody |
Mniej niż lub równo 4,5% |
0.30% |
| Strata przy suszeniu |
Mniejsze lub równe 1,0% |
0.15% |
|
Metale ciężkie |
Pb Mniejsze lub równe 0,5 ppm |
N.D. |
|
Jako Mniejsze lub równe 0,5 ppm |
N.D. | |
|
Hg Mniejsze lub równe 0,5 ppm |
N.D. | |
|
Cd Mniejsze lub równe 0,5 ppm |
N.D. | |
|
Czystość (HPLC) |
Większy lub równy 99,0% |
99.5% |
|
Pojedyncza nieczystość |
<0.8% |
0.48% |
|
Pozostałość po zapłonie |
<0.20% |
0.064% |
|
Całkowita liczba drobnoustrojów |
Mniejsze lub równe 750 cfu/g |
80 |
|
E. Coli |
Mniejsze lub równe 2 MPN/g |
N.D. |
|
Salmonella |
N.D. | N.D. |
|
Etanol (przez GC) |
Mniej niż lub równo 5000 ppm |
400 ppm |
|
Składowanie |
Przechowywać w zamkniętym, ciemnym i suchym miejscu w temperaturze -20 stopni |
|
|
|
||
Zastrzyk triklabendazoluto benzimidazolowy lek przeciwpasożytniczy opracowany przez szwajcarską firmę Ciba Geigy (obecnie Novartis) w latach 80-tych. Stał się preferowanym lekiem w leczeniu fascioliazy i jest szeroko stosowany w medycynie weterynaryjnej w zapobieganiu i zwalczaniu przywry wątrobowej u przeżuwaczy. Jego mechanizm działania obejmuje procesy biologiczne o wielu celach i szlakach, w tym bezpośrednie zaburzenie układu mikrotubul pasożyta i pośrednią ingerencję w metabolizm energetyczny i przewodnictwo nerwowe.
1.1 Hamowanie wiązania tubuliny i polimeryzacji
Głównym celem triklosanu jest - tubulina pasożyta. Mikrotubule są ważnym składnikiem cytoszkieletu, utworzonego w wyniku polimeryzacji dimerów białek alfa/beta mikrotubul i uczestniczą w kluczowych procesach, takich jak podział komórek, transport materiału i utrzymanie morfologii. Trichloronazol zakłóca działanie mikrotubul w następujący sposób:
Wiązanie z wysokim powinowactwem: benzimidazolowa struktura pierścieniowa trichlorobenzotiazolu specyficznie wiąże się z miejscem wiązania kolchicyny w - tubulinie, blokując polimeryzację dimerów tubuliny.
Zwiększona niestabilność dynamiczna: wiązanie prowadzi do odsłonięcia końców mikrotubul, przyspieszając depolimeryzację mikrotubul i zakłócając stabilność sieci mikrotubul w komórce.
Blokada transportu komórkowego: Zależny od mikrotubul transport pęcherzykowy, lokalizacja organelli i procesy separacji chromosomów są utrudnione, co prowadzi do zaburzeń metabolizmu energetycznego i syntezy substancji pasożyta.
Dowody eksperymentalne:
U Fasciola hepatica sieć mikrotubul pasożyta rozpada się po leczeniu trichloronazolem, co prowadzi do zatrzymania transportu wewnątrzkomórkowego i utraty ruchliwości osobników dorosłych.
Badania in vitro wykazały, że powinowactwo trichlorobenzotiazolu do białek mikrotubul pasożyta jest 10-100 razy większe niż powinowactwo białek mikrotubul ssaków, co wyjaśnia jego selektywną toksyczność dla żywiciela.
1.2 Zniszczenie cytoszkieletu komórkowego i zmiany morfologiczne
Zapadnięcie się układu mikrotubul wyzwala reakcję łańcuchową dotyczącą morfologii i funkcji komórek pasożyta:
Pęknięcie błony komórkowej: Zapadnięcie się struktury błony komórkowej podtrzymywanej przez mikrotubule prowadzi do wycieku zawartości komórkowej.
Dysfunkcja mitochondriów: nieprawidłowe rozmieszczenie mitochondriów zależnych od mikrotubul, zmniejszona synteza ATP i załamanie metabolizmu energetycznego.
Zablokowane wydzielanie enzymów trawiennych: Komórki gruczołów trawiennych przywr opierają się na enzymach transportujących mikrotubule. Po zniszczeniu mikrotubul enzymy trawienne nie mogą być wydzielane, a pasożyt nie może pobierać składników odżywczych.
Przypadki zastosowania medycyny weterynaryjnej:
W leczeniu przywry wątrobowej bydła trichloronazol (12 mg/kg masy ciała, jednorazowe podanie doustne) może powodować atrofię gruczołów trawiennych robaka, zatrzymanie treści jelitowej i ostatecznie śmierć z głodu.
Zakłócenia metabolizmu energii: hamowanie wychwytu glukozy i wyczerpanie ATP
2.1 Hamowanie transportera glukozy (GLUT)
Trichloronazol blokuje wychwyt glukozy przez pasożyty następującymi drogami:
Bezpośrednie hamowanie aktywności GLUT: Transportery glukozy na błonie komórkowej pasożyta (takie jak FhGLUT1 z F. hepatica) ulegają zmianom konformacyjnym po związaniu z trichloronazolem, co prowadzi do zmniejszenia zdolności transportu glukozy.
Zakłócenie potencjału błony: Rozerwanie mikrotubul prowadzi do braku równowagi w gradiencie jonów w błonie komórkowej, pośrednio wpływając na funkcję GLUT.
Dane eksperymentalne:
Po leczeniu 20 μM trichlorobenzotiazolu szybkość wychwytu glukozy przez Fasciola hepatica spadła o 80%, a poziomy ATP spadły do 20% wartości wyjściowej w ciągu 6 godzin.
Badania porównawcze wykazały, że działanie hamujące triklosanu na pasożytniczy GLUT jest ponad 50 razy większe niż u ssaków.
2.2 Blokada cyklu glikolizy i kwasu trikarboksylowego
Zmniejszone spożycie glukozy wywołuje reakcję łańcuchową:
Hamowanie glikolizy: Aktywność kluczowych enzymów, takich jak heksokinaza i fosfofruktokinaza, zmniejsza się, a produkcja pirogronianu maleje.
Stagnacja cyklu kwasu trikarboksylowego: niewystarczająca podaż acetylo-CoA, zmniejszone wytwarzanie NADH i FADH2 oraz niedrożność łańcucha przenoszenia elektronów.
Zakończenie syntezy ATP: Fosforylacja oksydacyjna rozpuszcza sprzęganie, a rezerwa energetyczna owada wyczerpuje się w ciągu 24 godzin.
Znaczenie kliniczne:
Wyczerpanie energii prowadzi do utraty ruchliwości pasożyta, zaprzestania wydzielania enzymów trawiennych i degradacji układu rozrodczego, ostatecznie usuwanego przez układ odpornościowy żywiciela lub wydalanego z kałem.
Toksyczność nerwowo-mięśniowa: utrzymujące się skurcze i paraliż
3.1 Hamowanie acetylocholinoesterazy (AChE).
Trichloronazol zakłóca przewodnictwo nerwowe pasożytów poprzez następujące mechanizmy:
Hamowanie aktywności AChE: wiąże się kowalencyjnie z resztami seryny w centrum aktywnym enzymu, zapobiegając hydrolizie acetylocholiny (ACh).
Akumulacja neuroprzekaźników: ACh w dalszym ciągu działa w szczelinie synaptycznej, powodując trwałą depolaryzację włókien mięśniowych.
Badania elektrofizjologiczne:
Po leczeniu 10 μM trichlorondazolu częstotliwość potencjału czynnościowego mięśni ściany ciała Fasciola hepatica wzrosła trzykrotnie, a siła skurczu mięśni spadła o 50%.
W porównaniu z prazikwantelem (inny lek przeciw przywrze), neurotoksyczne działanie triklosanu jest trwalsze (trwa ponad 48 godzin).
3.2 Nieprawidłowa regulacja kanałów jonowych wapnia
Trichloronazol wpływa również na sygnalizację wapniową poprzez następujące szlaki:
Aktywacja receptorów rianodyny: zwiększone uwalnianie zapasów wapnia w retikulum endoplazmatycznym i podwyższone stężenie wapnia w cytoplazmie.
Hamowanie kanału wapniowego bramkowane napięciem: Napływ wapnia do błony komórkowej zmniejsza się, ale dominuje uwalnianie wapnia z siateczki śródplazmatycznej, co prowadzi do braku równowagi oscylacji wapnia.
Obserwacja fenotypowa:
Mięśnie owada wykazują dwufazową reakcję „paraliżu spazmowego”: początkowo utrzymujący się skurcz (skurcz), po którym następuje całkowity paraliż z powodu wyczerpania energii i inaktywacji pompy wapniowej.
Indukcja apoptozy i piroptozy: aktywacja szlaku zaprogramowanej śmierci komórki
4.1 Apoptoza komórek zależna od kaspazy
Zastrzyk triklabendazolumoże aktywować szlak apoptotyczny pasożytów:
Zmiany w przepuszczalności błony mitochondrialnej: przerwanie mikrotubul prowadzi do pęknięcia mitochondriów i uwolnienia cytochromu c.
Tworzenie ciała apoptotycznego Apaf-1: Cytochrom c wiąże się z Apaf-1 i rekrutuje aktywację prokaspazy-9.
Reakcja kaskadowa kaspazy 3/7: powoduje apoptozę, prowadząc do fragmentacji DNA i powstania pęcherzyków błony komórkowej.
Przypadek badawczy:
W modelu komórkowym raka piersi (MDA-MB-231) po 24 godzinach leczenia trichlorbendazolem (50 μM) podwójne barwienie aneksyną V/PI wykazało, że odsetek komórek apoptotycznych wzrósł z 5% do 45%.
4.2 Piroptoza komórek zależna od GSDME
Unikalna funkcja trichlorobenzotiazolu:
Kaspaza-3 aktywuje GSDME: białko kaspazy-3 wykonujące apoptozę rozszczepia gasderminę E (GSDME), uwalniając jej N-końcowy por, tworząc domenę strukturalną.
Perforacja błony komórkowej: GSDME-N tworzy pory o wielkości 10–20 nm na błonie komórkowej, co prowadzi do pęcznienia komórek i uwolnienia zawartości.
Wzmocniona odpowiedź zapalna: piroptocyty uwalniają-czynniki prozapalne, takie jak IL-1 i IL-18, aktywując odpowiedź immunologiczną gospodarza.
Potencjalne zastosowania:
Działanie triklosanu wywołujące piroptozę może wyjaśniać jego aktywność w-badaniach przeciwnowotworowych, na przykład hamujący wpływ na komórki MDA-MB-231.
Wielokierunkowa synergia oraz zapobieganie i kontrola oporności na leki
Wielokierunkowy mechanizm współpracy
Trichloronazol osiąga skuteczne działanie owadobójcze następującymi drogami:
Rozerwanie mikrotubul (szybkie działanie): Ruch owadów zatrzymuje się w ciągu 1 godziny po zabiegu.
Wyczerpanie energii (efekt średnio-): poziom ATP spada o 80% w ciągu 6–24 godzin.
Zaprogramowana śmierć (-skutki długoterminowe): markery apoptozy/piroptozy ulegają znacznemu zwiększeniu 24–48 godzin później.
Badanie porównawcze:
W porównaniu z albendazolem (który jedynie hamuje polimeryzację mikrotubul), triklosan charakteryzuje się 3-krotnym wzrostem skuteczności owadobójczej i szybkością utwardzania z 70% do 95%.
Strategie zapobiegania i kontroli oporności na leki
Mechanizm oporności na triklosan obejmuje głównie:
- mutacje genu tubuliny, takie jak mutacja Phe167Tyr, zmniejszają powinowactwo wiązania leku.
Nadekspresja P-glikoproteiny: wypompowywanie leków z pasożyta i zmniejszanie stężenia wewnątrzkomórkowego.
Środki reagowania:
Leki rotacyjne: stosowanie naprzemiennie z chloramfenikolem i lewamizolem w celu opóźnienia rozwoju lekooporności.
Terapia skojarzona: stosowana w połączeniu z inhibitorami ALDH2 w celu blokowania szlaku detoksykacji metabolicznej pasożytów-lekoopornych.
Zastrzyk triklabendazoluosiąga skuteczne zabijanie pasożytów poprzez wielo-efekty synergiczne, takie jak hamowanie mikrotubul, zakłócanie metabolizmu energetycznego, toksyczność nerwowo-mięśniowa i indukcja zaprogramowanej śmierci. Jego unikalny mechanizm działania nie tylko potwierdza jego podstawową pozycję w leczeniu schistosomatozy, ale także dostarcza ważnych informacji dla opracowania nowych leków przeciwpasożytniczych i przeciwnowotworowych.
reakcja niepożądana
Odpowiedź układu trawiennego
biegunka, z częstością występowania około 10% -30%. Leki bezpośrednio stymulują błonę śluzową przewodu pokarmowego lub uwalniają antygeny w wyniku śmierci pasożyta, co prowadzi do reakcji zapalnych. Na przykład u pacjentów chorych na przywrę częstość występowania bólu brzucha po podaniu doustnym może sięgać 20%, a rodzaj wstrzyknięcia może pogorszyć objawy ze względu na szybsze wchłanianie leku i większe miejscowe stężenie.
Nieprawidłowa czynność wątroby objawia się podwyższonym poziomem transaminaz (ALT/AST), bilirubiny i fosfatazy alkalicznej (ALP). Leki metabolizowane w wątrobie mogą nasilać uszkodzenie wątroby spowodowane infekcjami pasożytniczymi lub powodować uszkodzenie wątroby wywołane-lekami. Częstość występowania zwiększenia aktywności ALP po podaniu doustnym wynosi około 5–10%, a rodzaj wstrzyknięcia może zwiększać ryzyko ze względu na większe wahania stężenia leku we krwi.
Reakcje układu żółciowego objawiają się kolką żółciową, żółtaczką i zastojem żółci. Śmierć pasożytnicza może powodować niedrożność dróg żółciowych lub skurcze dróg żółciowych-wywołane lekami.
Odpowiedź neurologiczna
Objawy ośrodkowego układu nerwowego obejmują ból głowy, zawroty głowy, zmęczenie i senność, z częstością występowania około 5% -15%. Leki lub ich metabolity przenikają przez barierę krew-mózg, zakłócając pracę neuroprzekaźników lub metabolizm energetyczny. Częstość występowania bólów głowy po podaniu doustnym wynosi około 8%, a rodzaj wstrzyknięcia może zwiększać ryzyko ze względu na wyższe stężenia leku we krwi.
Neuropatia obwodowa objawia się drętwieniem, kłującym bólem i osłabieniem mięśni kończyn. Bezpośrednia toksyczność leków na nerwy obwodowe lub-uszkodzenia o podłożu immunologicznym spowodowane infekcjami pasożytniczymi. Długotrwałe lub stosowanie dużych-dawek leków benzimidazolowych może powodować neuropatię obwodową, ale istnieje niewiele raportów związanych z triklabendazolem.
Wydłużenie odstępu QT objawia się wydłużeniem odstępu QT w elektrokardiogramie, co może wywołać częstoskurcz komorowy typu skrętnego. Leki hamują kanały potasowe w sercu (takie jak kanały hERG) i wydłużają czas repolaryzacji mięśnia sercowego. Częstość występowania wydłużenia odstępu QT po podaniu doustnym wynosi około 1% -2%, a wersja iniekcyjna może zwiększać ryzyko ze względu na większe wahania stężenia leku we krwi. Należy unikać łączenia leku z innymi lekami wydłużającymi odstęp QT, takimi jak niektóre leki antyarytmiczne, antybiotyki i leki przeciwdepresyjne.
Reakcje skórne i alergiczne
Wysypka objawia się rumieniem, grudkami i swędzeniem, a częstość jej występowania wynosi około 5–10%. Alergia na leki lub odpowiedź immunologiczna wywołana uwolnieniem antygenu pasożyta. Częstość występowania wysypki po podaniu doustnym wynosi około 7%, a przy wstrzyknięciu objawy mogą wystąpić wcześniej ze względu na szybsze wchłanianie leku.
Ciężkie reakcje alergiczne objawiają się wstrząsem anafilaktycznym, obrzękiem naczynioruchowym i skurczem oskrzeli. Reakcja nadwrażliwości typu I zależna od IgE. Rzadkie, ale ostrożne, szczególnie u osób z alergią na leki w wywiadzie.
Odpowiedź układu sercowo-naczyniowego
Niedociśnienie charakteryzuje się spadkiem skurczowego ciśnienia krwi o wartość większą lub równą 20 mmHg, której towarzyszą zawroty głowy i zmęczenie. Leki mogą rozszerzać naczynia krwionośne lub wywoływać reakcje alergiczne, co prowadzi do zwiększonej przepuszczalności naczyń. Postać do wstrzykiwań może powodować niedociśnienie w wyniku szybkiego podania lub nadmiernej dawki.
Arytmia objawia się przedwczesnymi pobudzeniami komorowymi, migotaniem przedsionków TdP. Wydłużenie odstępu QT, zaburzenia równowagi elektrolitowej (takie jak hipokaliemia i hipomagnezemia). Częstość występowania arytmii po podaniu doustnym wynosi około 1% -2%, a w przypadku postaci do wstrzykiwań wymagane jest ścisłe monitorowanie.
Popularne Tagi: zastrzyk triklabendazolu, dostawcy, producenci, fabryki, hurtownia, zakup, cena, luzem, na sprzedaż