Zastrzyk Vermoxu

5-letni mężczyzna zgłosił się do lekarza z powodu nocnego swędzenia okolic odbytu i niespokojnego snu. Dziecko mieszka na obszarach wiejskich o złych warunkach higienicznych i ma historię kontaktu ze zwierzętami. Badania laboratoryjne wykazały obecność jaj owsików w kale, natomiast badania serologiczne sugerowały możliwość zakażenia tęgoryjcem.

AdministrowaćZastrzyk Vermoxu200 mg (10 ml) dożylnie raz dziennie przez 3 kolejne dni. Szybkość wlewu należy kontrolować na poziomie 1–2 ml na minutę, aby uniknąć szybkiego wlewu powodującego niedociśnienie. Podczas leczenia stosowano doustne suplementy żelaza (100 mg/dzień siarczanu żelazawego) w celu skorygowania niedokrwistości spowodowanej infekcją tęgoryjcem.

Wskaźnik obracania się jaj jest ujemny: W 7. dniu leczenia ponowne badanie kału wykazało, że jaja owsików zniknęły, a jaja tęgoryjców zmniejszyły się o 80%; W 14 dniu jaja tęgoryjców zostały ponownie zbadane i uzyskały wynik całkowicie negatywny.
Łagodzenie objawów: Swędzenie okołoodbytowe znacznie się zmniejszyło, a jakość snu poprawiła się w ciągu 24 godzin po zastosowaniu leku.
Bezpieczeństwo: W okresie leczenia występowały jedynie łagodne nudności (dwa razy dziennie), które nie wpływały na jedzenie i nie powodowały innych działań niepożądanych.

42-letni rolnik zwrócił się o pomoc lekarską z powodu nawracającego bólu brzucha i zmęczenia. Pacjent ma długą historię pracy boso na ziemi i dodatni wynik badania na krew utajoną w kale. Badania laboratoryjne wykazały dodatni wynik w jajach tęgoryjca (20-30/HPF), nieprawidłową czynność wątroby (ALT 120U/L, AST 95U/L) i łagodny wzrost stężenia bilirubiny całkowitej (28 μmol/L).

Podawać zastrzyk 150 mg (7,5 ml) dożylnie raz dziennie przez 5 kolejnych dni. Wydłużyć czas infuzji do 90 minut, aby zmniejszyć obciążenie metaboliczne leku na wątrobę. Równoczesne łączenie leków chroniących wątrobę (glicyryzynian diamonu 150 mg/dzień) w leczeniu zaburzeń czynności wątroby.

Odsetek obracania się jaj jest ujemny: W 10. dniu leczenia w powtórnym badaniu kału zaobserwowano zanik jaj tęgoryjców i złagodzenie objawów bólu brzucha.
Poprawa funkcji wątroby: W 14. dniu leczenia ALT spadła do 50U/L, AST spadła do 40U/L, a bilirubina całkowita wróciła do normy (18 μmol/L).
Bezpieczeństwo: W okresie leczenia nie wystąpiły żadne reakcje żołądkowo-jelitowe, takie jak nudności i wymioty, a wskaźniki czynności wątroby nadal się poprawiały.

An 8-year-old female child was diagnosed with recurrent abdominal pain and malnutrition. The child resides in an area with poor hygiene conditions and has a history of multiple deworming treatments (such as albendazole and praziquantel), but the symptoms are recurrent. Fecal examination showed positive roundworm eggs (50-60/HPF), and the sensitivity of the worm body to albendazole decreased (in vitro drug sensitivity test showed MIC>10 µg/ml).

Podawać zastrzyk 200 mg (10 ml) dożylnie raz dziennie przez 7 kolejnych dni. Szybkość infuzji jest kontrolowana na poziomie 1 ml na minutę, a probiotyki (potrójnie aktywny proszek Bifidobacterium) są łączone w celu regulacji mikroflory jelitowej i zmniejszenia wpływu leków na mikroflorę jelitową.

Odsetek obracania się jaj jest ujemny: W 14. dniu leczenia w badaniu kału zaobserwowano zanik jaj glisty i całkowite ustąpienie objawów bólowych brzucha.
Poprawa stanu odżywienia: W 30. dniu leczenia masa ciała wzrosła o 1,5 kg, a poziom hemoglobiny wzrósł ze 105 g/L do 120 g/L.
Bezpieczeństwo: W okresie leczenia nie wystąpiły zaburzenia pracy jelit takie jak biegunka czy zaparcie, a połączenie probiotyków skutecznie utrzymywało równowagę mikroflory jelitowej.

35-letni mężczyzna, biorca przeszczepu nerki, zgłosił się na leczenie pooperacyjne immunosupresyjnie (takrolimus + mykofenolan mofetylu). Pacjent miał w przeszłości kontakt z kotami domowymi, a badania serologiczne wykazują dodatnie IgG i ujemne IgM w kierunku Toxoplasma gondii, co wskazuje na przebytą infekcję. Aby zapobiec nawrotom toksoplazmozy, konieczne jest leczenie zapobiegawcze.

Zastrzyk VermoxuDawkę 100 mg (5 ml) podawano dożylnie dwa razy w tygodniu przez 12 kolejnych tygodni. Należy kontrolować czas infuzji wynoszący 60 minut, monitorując jednocześnie stężenie takrolimusu we krwi, aby uniknąć interakcji lekowych.

Działanie zapobiegawcze: W okresie leczenia nie stwierdzono objawów związanych z toksoplazmozą (takich jak gorączka, ból głowy, powiększenie węzłów chłonnych), a badanie serologiczne w kierunku IgM pozostało ujemne.
Monitorowanie funkcji odpornościowych: Liczba limfocytów T CD4+ podczas leczenia utrzymywała się na stałym poziomie 400–500/μl i nie uległa dalszemu zmniejszeniu w wyniku zażywania narkotyków.
Bezpieczeństwo: W okresie leczenia nie wystąpiły żadne działania niepożądane, takie jak zaburzenia czynności wątroby czy supresja szpiku kostnego, a stężenie takrolimusu we krwi utrzymywało się na stałym poziomie w docelowym zakresie (5-10 ng/ml).