2-anilinoetanol CAS 122-98-5

2-anilinoetanol, znana również jako N-hydroksyetyloanilina lub 2-(fenyloamino)etanol, to związek organiczny o różnorodnych zastosowaniach w przemyśle chemicznym. Jego numer CAS to 122-98-5 i należy do klasy alkoholi aminowych. Składa się z grupy fenylowej przyłączonej do reszty aminoetanolu, nadając jej zarówno właściwości aromatyczne, jak i alifatyczne. Zwykle opisuje się go jako przezroczystą do bladożółtej ciecz. Jednakże można go również spotkać w postaci bezbarwnej cieczy, w zależności od czystości i warunków. Jego gęstość waha się od 1,085 do 1,1±0,1 g/cm3, co wskazuje na stosunkowo niską masę na jednostkę objętości. Temperatura wrzenia wynosi 286,9 ± 13,0 stopni przy 760 mmHg, co wskazuje na jego umiarkowaną lotność. Ma temperaturę topnienia -30 stopni, co czyni go cieczą w temperaturze pokojowej.

2-anilinoetanol, znana również jako N-fenyloetanoloamina lub N-hydroksyetyloanilina, to związek chemiczny o różnych zastosowaniach, głównie w dziedzinie syntezy organicznej i jako półprodukt barwnika. Poniżej znajduje się szczegółowe wprowadzenie do jego zastosowań:

1. Synteza organiczna

 

Służy jako ważny półprodukt w chemii organicznej do syntezy różnych związków organicznych. Jego reaktywne grupy aminowe i hydroksylowe sprawiają, że jest to wszechstronny element budulcowy do wytwarzania bardziej złożonych cząsteczek.

Można go stosować w syntezie farmaceutyków, agrochemikaliów i innych specjalistycznych chemikaliów, gdzie wymagane są określone grupy funkcyjne.

2. Barwniki pośrednie

 

Związek ten stosuje się także jako półprodukt w produkcji barwników. Barwniki to barwniki stosowane do nadawania koloru tekstyliom, tworzywom sztucznym i innym materiałom.

Cechy strukturalne pozwalają na poddawanie go dalszym przemianom chemicznym, w wyniku których powstają cząsteczki barwnika o pożądanych właściwościach, takich jak siła koloru, trwałość i rozpuszczalność.

Badania i rozwój (B+R)

 

Chociaż nie jest przeznaczony do bezpośredniego stosowania w produktach konsumenckich lub jako lek, znajduje zastosowanie w warunkach badawczych. Naukowcy wykorzystują go do badania nowych reakcji chemicznych, opracowywania nowych materiałów i uzyskiwania wglądu w zachowanie związków zawierających aminy i grupy hydroksylowe-.

Jego właściwości, takie jak rozpuszczalność w rozpuszczalnikach organicznych i reaktywność, czynią go cennym narzędziem w badaniach laboratoryjnych.

Zwiększanie wydajności barwników poprzez dodatek środków chemicznych to kluczowy proces w przemyśle tekstylnym, mający na celu osiągnięcie doskonałej intensywności, trwałości i trwałości kolorów. Oto krótki przegląd sposobu, w jaki jest to realizowane:

Po pierwsze, wprowadza się środki pomocnicze, takie jak środki powierzchniowo czynne, aby poprawić dyspersję barwników i penetrację włókien tkaniny. Substancje te zmniejszają napięcie powierzchniowe, umożliwiając barwnikowi zwilżenie i bardziej równomierną penetrację tkaniny, poprawiając w ten sposób jednolitość koloru.

Po drugie, stosuje się utrwalacze lub zaprawy, aby mocniej związać cząsteczki barwnika z tkaniną. Tworząc chemiczne połączenia między barwnikiem a włóknem, utrwalacze mogą znacząco zwiększyć odporność barwnika na pranie, światło i pot, zapewniając-długotrwałą trwałość koloru.

Ponadto regulatory pH, takie jak kwasy lub zasady, mają kluczowe znaczenie w optymalizacji środowiska barwienia. Właściwy poziom pH może zwiększyć rozpuszczalność barwnika, poprawić interakcję-włókna barwnika i zminimalizować hydrolizę barwnika, co prowadzi do lepszego wyczerpania i utrwalenia barwnika.

Dodatkowo środki chelatujące służą do usuwania jonów metali, które mogą zakłócać procesy barwienia, zapobiegając niepożądanym zmianom koloru i utrzymując przejrzystość barwnika.

Na koniec można dodać absorbery UV i przeciwutleniacze, aby chronić barwione tkaniny przed degradacją środowiskową, w szczególności blaknięciem spowodowanym odpowiednio ekspozycją na światło słoneczne i stresem oksydacyjnym.

Podsumowując, strategiczne włączenie tych substancji chemicznych nie tylko podnosi wydajność barwnika, ale także zapewnia, że ​​końcowy produkt tekstylny spełnia wysokie standardy jakości pod względem intensywności koloru, trwałości i ogólnego wyglądu.

2-anilinoetanol(C ₈ H ₁₁ NO), jako ważny aromatyczny związek aminoalkoholowy, ma szerokie zastosowanie w dziedzinie barwników, medycyny i materiałoznawstwa. Historia jego odkryć jest ściśle związana z rozwojem chemii aniliny i odzwierciedla pełny proces badań naukowych, od podstawowej syntezy organicznej po zastosowanie przemysłowe. W 1826 roku niemiecki chemik Otto Unverdorben po raz pierwszy wyizolował „Krystalin”, później znany jako anilina, poprzez destylację indygo. Odkrycie to otworzyło drzwi do badań chemii aniliny:

W latach 1850-1870 wraz z rozwojem przemysłu farbiarskiego chemicy zaczęli systematycznie badać pochodne aniliny:

Prace te położyły podwaliny teoretyczne pod syntezę 2-anilinyloetanolu.

2-Anilinoetanol (numer CAS 122-98-5) to związek organiczny zawierający grupy aminowe i hydroksylowe. Grupy aminowe (-NH -) i hydroksylowe (-OH) w swojej strukturze chemicznej nadają mu reaktywność, ale stają się także potencjalnym źródłem toksyczności. Grupy aminowe mogą brać udział w reakcjach metabolicznych w organizmach żywych, wytwarzając toksyczne metabolity; Grupy hydroksylowe mogą wpływać na rozpuszczalność w wodzie i penetrację biofilmu związków, wpływając w ten sposób na ich toksyczność.

Popularne Tagi: 2-anilinoetanol cas 122-98-5, dostawcy, producenci, fabryki, hurtownia, zakup, cena, luzem, na sprzedaż