Proszek Iptgmożna go stosować w miejscu działania znieczulenia miejscowego, stosuje się go jako środek rozprowadzający w celu łagodzenia-bólu ran pooperacyjnych i bólu wrzodowego. Odczynniki biologii molekularnej powszechnie stosowane w badaniach przesiewowych niebieskich i białych plam oraz ekspresji białek indukowanej IPTG w bakteriach. IPTG, pełna nazwa izopropylo- - D-tiogalaktozyd, CAS 367-93-1, wzór cząsteczkowy C9H18O5S, masa cząsteczkowa 384,37 daltonów, należy do związków drobnocząsteczkowych. Biały lub prawie biały proszek, o niskiej rozpuszczalności w wodzie, ale lepszej rozpuszczalności w rozpuszczalnikach organicznych. W cząsteczkach znajdują się grupy jonowe, dzięki czemu mają pewien stopień przewodnictwa w wodzie. Stabilny w temperaturze pokojowej, ale łatwy do rozkładu w wysokiej temperaturze lub w warunkach silnego kwasu i zasad. Nie ma wyraźnego zapachu, ale podczas użytkowania może wydzielać się delikatny zapach związków organicznych. Jest powszechnie stosowanym induktorem stosowanym do indukowania ekspresji białek u bakterii. W diagnostyce medycznej IPTG może służyć jako sonda fluorescencyjna lub środek chromogenny do wykrywania określonych cząsteczek lub tkanek w próbkach. Łącząc się z cząsteczkami docelowymi, IPTG może generować sygnały fluorescencyjne lub zmiany koloru, zapewniając silne wsparcie w diagnozowaniu chorób.

|
Morfologiczne |
Krystaliczny proszek |
|
Kolor |
Biały |
|
Temperatura topnienia |
105 stopni C |
|
Temperatura wrzenia |
350,9 stopnia C (przybliżone szacunki) |
|
Gęstość |
1,3329 (przybliżone szacunki) |
|
Warunki przechowywania |
2-8 stopni C |
|
alkohol rozpuszczalny |
rozpuszczalny rozpuszczalny 40 części rozpuszczalnika |
|
Współczynnik kwasowości (pKa) |
13,00 ± 0,70 (przewidywana) |
|
Rozpuszczalny w wodzie |
50mg/ml |
|
Temperatura zapłonu |
197,8 stopnia |
|
Rozpuszczalność |
1.6g/l |
|
Gęstość pary |
5,21 (w porównaniu z powietrzem) |
|
Współczynnik załamania światła |
1,5060 (oszacowanie) |
|
|
|
Proszek Iptg,Parametry fizyczne, Tt. : 114 ~ 121 stopni C, Opis zastosowania, Typowe odczynniki biologii molekularnej, powszechnie stosowane w badaniach przesiewowych w kolorze niebieskim-białym i ekspresji białek indukowanej IPTG-w bakteriach. , Specyfikacja opakowania , 1G, 5G, 25G, 100G, 1KG , Warunki przechowywania
Chłodzone w temperaturze 2-8 stopni, chronione przed światłem, Opis zagrożenia, Kod niebezpieczeństwa: Xi, Poziom ryzyka: R36/37/38, Poziom bezpieczeństwa: S23-24/25-36.
IPTG jest powszechnie stosowany w eksperymentach klonowania, które wymagają indukowania aktywności -galaktozydazy. Często stosuje się go w połączeniu z X-Gal lub Bluo-Gal do badania przesiewowego niebiesko-białego rekombinowanych kolonii bakteryjnych, które za pomocą programu Chemicalbook mogą indukować ekspresję operonu lac w E. coli. IPTG wiąże się z białkiem represora lacI i zmienia jego konformację, aby zapobiec hamowaniu genu lacZ kodowanego przez -galaktozydazę.

IPTG, pełna nazwa izopropylo- -D-tiogalaktozyd, jest powszechnie stosowanym induktorem szeroko stosowanym do indukowania i regulowania ekspresji białek. Ze względu na swoją unikalną strukturę i funkcję IPTG jest zwykle przygotowywany przy użyciuProszek IptgMetody syntezy w laboratorium.
Trasa syntetyczna
1. Synteza glikozydów:
Pierwsza synteza -D-tiogalaktozyd jest zwykle syntetyzowana metodą syntezy glikozydów, poprzez kondensację galaktozy z odpowiednimi zasadami (takimi jak izopropyl). Ten etap wymaga użycia grup ochronnych, aby uniknąć tworzenia-produktów ubocznych w kolejnych reakcjach.
2. Reakcja fosforylacji:
Na podstawie syntezy glikozydów grupy fosforanowe wprowadza się w reakcji fosforylacji, otrzymując ester 5'-fosforanowy grupy izopropylowej- -D-tiogalaktozydowej-. Ten etap wymaga użycia fosforanów i odpowiednich bezwodników lub kwasów.
3. Grupa odbezpieczająca:
W wyniku reakcji grupy zabezpieczającej grupę zabezpieczającą z glikozydu usuwa się, otrzymując produkt docelowy, izopropylo- -D-tiogalaktozyd. Ten etap wymaga użycia roztworu kwasu lub zasady w celu ułatwienia reakcji.

Kroki eksperymentalne:
Przygotuj odczynniki i instrumenty:
Przygotuj niezbędne cukry, zasady, grupy zabezpieczające, fosforany, bezwodniki lub kwasy, rozpuszczalniki i inne odczynniki, a także niezbędną aparaturę eksperymentalną, taką jak mieszadła, termometry, spektrofotometry itp.
Synteza glikozydów:
Ogrzewaj i mieszaj galaktozę z odpowiednimi zasadami w rozpuszczalniku, dodaj katalizator i wspomagaj reakcję kondensacji. Ten etap wymaga ścisłej kontroli temperatury i czasu mieszania, aby zapewnić płynny postęp reakcji.
Reakcja fosforylacji:
Zsyntetyzowane glikozydy ogrzewa się i miesza z fosforanem, bezwodnikiem lub kwasem w rozpuszczalniku, po czym dodaje się katalizator w celu przyspieszenia reakcji fosforylacji. Ten etap wymaga kontrolowania temperatury i czasu mieszania, zwracając uwagę na polarność i dawkę rozpuszczalnika, aby zapewnić postęp reakcji i wytworzenie produktu.
Grupa odbezpieczająca:
Usuń grupę zabezpieczającą z produktu fosforylacji w roztworze kwasu lub zasady, aby otrzymać produkt docelowy, izopropylo- -D-tiogalaktozyd. Ten etap wymaga kontrolowania wartości pH i temperatury, zwracając uwagę na polarność i dawkowanie rozpuszczalnika, aby zapewnić postęp reakcji i wytworzenie produktu.
Separacja i oczyszczanie:
Docelowy produkt oddziela się od mieszaniny reakcyjnej za pomocą chromatografii kolumnowej, rekrystalizacji i innych metod rozdzielania i oczyszczania. Ten etap wymaga zwrócenia uwagi na warunki pracy, takie jak temperatura, dozowanie rozpuszczalnika, natężenie przepływu itp., aby zapewnić czystość i wydajność produktu.
Analiza i identyfikacja:
Identyfikacja strukturalna docelowego produktu odbywa się metodami analitycznymi, takimi jak jądrowy rezonans magnetyczny i spektrometria mas. Ten etap wymaga użycia odpowiednich instrumentów, sprzętu i środków technicznych w celu potwierdzenia struktury i czystości produktu.

Proszek Iptgpełna nazwa izopropylo- - D-tiogalaktozyd jest powszechnie stosowanym induktorem szeroko stosowanym do indukowania i regulowania ekspresji białek.
1. Indukcja ekspresji białek:
IPTG odgrywa ważną rolę w indukcji ekspresji białek. Jest szeroko stosowanym induktorem, który może skutecznie indukować ekspresję określonych genów u bakterii, uzyskując w ten sposób pożądane białko docelowe w krótkim czasie. Jego mechanizm działania polega na wiązaniu się z genem lacI bakterii, hamowaniu aktywności jego białka regulatorowego transkrypcji, otwierając w ten sposób operon lac bakterii i inicjując ekspresję docelowych genów. W przypadku stosowania operonów laktozowych jako promotorów ekspresji białka wymagane są induktory, a IPTG może działać jako analog laktozy w celu indukowania ekspresji galaktozydazy w Escherichia coli. Komórki nie mogą go wykorzystać do osiągnięcia trwałej ekspresji. IPTG wiąże się z lac|produkty, powodując zmiany konformacyjne z dala od lacO, aktywując w ten sposób transkrypcję. Ta indukowalna regulacja transkrypcji stała się powszechnie stosowanym elementem w konstrukcji wektorów układu ekspresyjnego E. coli.
2. Regulacja ekspresji genów:
IPTG odgrywa ważną rolę w regulacji ekspresji genów. Jako ważny odczynnik eksperymentalny odgrywa ważną rolę w regulacji ekspresji genów i eksperymentach z nadekspresją białek. Kontrolując czas dodawania i stężenie IPTG, można osiągnąć regulację ekspresji docelowego białka. Ten efekt regulacyjny opiera się na wiązaniu IPTG z lac| produkty w operonach laktozowych, zmieniając ich konformację, pozostawiając w ten sposób lacO i dalszą aktywację transkrypcji. Ten indukowalny mechanizm regulacji transkrypcji sprawia, że IPTG ma ogromne znaczenie w takich dziedzinach badań, jak funkcja genów, interakcje białek i badania przesiewowe leków.
3. Krystalizacja białek:
W eksperymentach z krystalizacją białek IPTG stosuje się jako induktor promujący krystalizację białek. Jego mechanizm działania polega na zmianie konformacji białek poprzez wiązanie się z regionami hydrofobowymi białek, promując w ten sposób agregację i krystalizację pomiędzy cząsteczkami białka. Ten proces agregacji i krystalizacji jest odwracalny, więc krystalizację białka można wywołać przez dodanie IPTG lub kryształy białka można rozpuścić poprzez usunięcie IPTG.
W doświadczeniach z krystalizacją białek IPTG zwykle dodaje się do roztworu białka do końcowego stężenia 1 mM. To niskie stężenie IPTG pozwala uniknąć nadmiernej indukcji białek, osiągając w ten sposób lepsze efekty krystalizacji. Jednocześnie IPTG może również służyć jako molekularny chaperon pomagający w prawidłowym fałdowaniu i agregacji białek, uzyskując w ten sposób bardziej jednolite kryształy białek.
Należy zauważyć, że IPTG nie we wszystkich przypadkach sprzyja krystalizacji białek. Niektóre białka nie są wrażliwe na IPTG lub ze względu na ich wrodzoną strukturę i właściwości, które nie nadają się do krystalizacji, w przypadku różnych białek konieczna jest weryfikacja eksperymentalna i optymalizacja w celu określenia optymalnych warunków i metod krystalizacji.
Reakcje niepożądane
Cytotoksyczność

Toksyczność dla komórek prokariotycznych
Chociaż IPTG jest powszechnie stosowane do indukowania ekspresji genów w komórkach prokariotycznych, wysokie stężenia IPTG mogą mieć toksyczne działanie na komórki prokariotyczne. Badania wykazały, że zbyt wysokie stężenie IPTG może zakłócać normalne procesy metaboliczne w komórkach. Na przykład może wpływać na metabolizm energetyczny komórek, zakłócać szlaki takie jak glikoliza i cykl kwasów trikarboksylowych, prowadząc do zmniejszenia wewnątrzkomórkowej produkcji ATP oraz wpływając na wzrost i proliferację komórek. Ponadto wysokie stężenia IPTG mogą również uszkodzić integralność błony komórkowej, zwiększyć jej przepuszczalność, prowadzić do wycieku substancji wewnątrzkomórkowych i umożliwić przedostanie się do komórki szkodliwych substancji ze środowiska zewnątrzkomórkowego, powodując w ten sposób śmierć komórki. Eksperymenty wykazały, że gdy Escherichia coli hoduje się w pożywce zawierającej wysokie stężenia IPTG, tempo wzrostu bakterii znacznie spowalnia, a liczba żywotnych bakterii stopniowo maleje wraz z wydłużaniem czasu hodowli. Wskazuje to, że wysokie stężenia IPTG mają pewne działanie hamujące i zabijające Escherichia coli.
Toksyczność dla komórek eukariotycznych
Oprócz komórek prokariotycznych IPTG może być również toksyczny dla komórek eukariotycznych. Istnieją pewne różnice w strukturze i funkcjonowaniu komórek eukariotycznych i prokariotycznych, ale IPTG może nadal wpływać na normalne funkcje fizjologiczne komórek eukariotycznych różnymi drogami. Z jednej strony IPTG może zakłócać szlaki przekazywania sygnału w komórkach eukariotycznych. Przekazywanie sygnału w komórkach odgrywa kluczową rolę regulacyjną w procesach takich jak wzrost, różnicowanie i apoptoza. IPTG może zmieniać intensywność i kierunek przekazywania sygnału poprzez interakcję z pewnymi cząsteczkami sygnalizacyjnymi w komórkach, wpływając w ten sposób na normalne czynności fizjologiczne komórek.


Toksyczność dla komórek eukariotycznych
Z drugiej strony IPTG może indukować reakcję stresu oksydacyjnego w komórkach eukariotycznych. Stres oksydacyjny odnosi się do braku równowagi pomiędzy utlenianiem wewnątrzkomórkowym a aktywnością przeciwutleniającą, co prowadzi do wzrostu produkcji reaktywnych form tlenu (ROS). Nadmiar ROS może atakować biocząsteczki, takie jak DNA, białka i lipidy w komórce, powodując uszkodzenie komórek i upośledzenie ich funkcjonalności. Badania wykazały, że w pewnych warunkach leczenie IPTG komórek eukariotycznych znacząco zwiększa wewnątrzkomórkowe poziomy ROS, czemu towarzyszy spadek żywotności komórek i wzrost szybkości apoptozy. Sugeruje to, że IPTG może indukować reakcję stresu oksydacyjnego i wywierać toksyczność na komórki eukariotyczne.
Popularne Tagi: proszek iptg cas 367-93-1, dostawcy, producenci, fabryka, hurtownia, zakup, cena, luzem, na sprzedaż




