Met-enkefalinamid, biologicznie aktywna pochodna peptydowa, należy do większej rodziny peptydów opioidowych, znaną z ich roli w modulowaniu percepcji bólu, reakcji emocjonalnych i regulacji uwalniania neuroprzekaźników w środkowych i obwodowych układach nerwowych. Ten specyficzny związek, amidowana postać met-enkefaliny, ulega minimalnej modyfikacji strukturalnej, ale zachowuje silne właściwości farmakologiczne.
Zastępując końcową grupę kwasu karboksylowego amidem w met-enkefalinie, wykazuje zwiększoną stabilność przed degradacją enzymatyczną, umożliwiając dłużej utrzymywania się w środowisku biologicznym. To wzmocnienie stabilności przekłada się na potencjalnie bardziej trwałe efekty farmakologiczne, w tym analgezję (ulgę w bólu), sedację i modulację nastroju i apetytu.
Działa przede wszystkim poprzez wiązanie z receptorami opioidowymi, szczególnie podtypami MU (μ) i delta (δ), inicjując wewnątrzkomórkowe kaskady sygnalizacyjne, które prowadzą do różnych odpowiedzi fizjologicznych. Jego potencjał terapeutyczny został zbadany w leczeniu przewlekłych warunków bólu, w których może stanowić alternatywę dla tradycyjnych opioidowych środków przeciwbólowych o mniejszych skutkach ubocznych, takich jak odpowiedzialność uzależnień i depresja oddechowa.
Jednak pomimo obiecujących właściwości, jego rozwój kliniczny był ograniczony ze względu na wyzwania związane z skutecznym dostarczaniem tych peptydów przez barierę krew-mózg i osiągnięcie odpowiedniej biodostępności. Trwające badania koncentrują się na optymalizacji systemów dostarczania i badaniu jej potencjału w terapiach skojarzonych w celu wykorzystania pełnego potencjału terapeutycznego.

Dostosowane butelki i korki
|
|
|
|
Formuła chemiczna |
C27H36N6O6S |
|
Dokładna masa |
572.24 |
|
Masa cząsteczkowa |
572.68 |
|
m/z |
572.24 (100.0%), 573.25 (29.2%), 574.24 (4.5%), 574.25 (4.1%), 573.24 (2.2%), 575.24 (1.3%), 574.25 (1.2%) |
|
Analiza elementarna |
C, 56.63; H, 6.34; N, 14.68; O, 16.76; S, 5.60 |

Agonista receptora opioidowego: Działający jako δ (delta) i ζ (zeta) agonista receptora opioidowego. Oznacza to, że wiąże się i aktywuje te receptory, co prowadzi do różnych efektów biologicznych.
Efekty hamujące: Wykazano, że hamuje skurcze nerwu miednicy dystalnej okrężnicy u kotów, o wartości IC50 2,2 nm, co wskazuje na silną aktywność hamującą w niskich stężeniach.
Neuronauka: Ze względu na agonizm receptora opioidowego jest stosowany w badaniach neuronauki w celu zbadania mechanizmów modulacji bólu, uzależnienia i innych procesów, w których pośredniczy opioid.
Hodowla komórkowa: W stężeniach, takich jak 0,1 nm, 10 nm i 1 μm, znacznie zmniejsza całkowitą liczbę komórek glejowych w hodowli, co czyni go cennym narzędziem do badania biologii komórek glejowych.
Badania farmakologiczne: Służy jako wiodący związek w rozwoju nowych środków przeciwbólowych i leków ukierunkowanych na receptory opioidowe.

Rozwój leków i materiały i nanotechnologia i inne obszary badawcze

Kandydaci na narkotyki: Met-enkefalinamida jego pochodne są badane jako potencjalni kandydaci na leki do leczenia bólu, uzależnienia i innych warunków, w których pożądana jest modulacja receptora opioidowego.
Badania przedkliniczne: Przechodzi testy przedkliniczne w celu oceny jego skuteczności, bezpieczeństwa i farmakokinetyki, torując drogę dla potencjalnych badań klinicznych.
Modyfikacja polipeptydu: Stosowane w syntezie i modyfikacji polipeptydów, które znajdują zastosowania w naukach materiałowych, takich jak rozwój nowych biomateriałów.
Nanotechnologia: Jego unikalne właściwości chemiczne sprawiają, że jest to odpowiedni kandydat do stosowania w zastosowaniach nanotechnologii, w tym projektowanie systemów dostarczania leków i ukierunkowanych terapii.
Badania medyczne: Oprócz neurobiologii i farmakologii jest również stosowany w badaniach medycznych do badania różnych procesów biologicznych i chorób, w których modulacja receptora opioidowego jest zaangażowana.
Biotechnologia: Odgrywa rolę w badaniach biotechnologii, szczególnie w rozwoju nowych narzędzi i testów biologicznych.
Efekty farmakologiczne
Aktywność agonisty receptora opioidowego
- Agonista receptora opioidowego delta (δ): Działający jako agonista receptora opioidowego δ, który bierze udział w różnych procesach fizjologicznych. Ta interakcja może prowadzić do szeregu efektów, w tym modulacji percepcji bólu, nastroju i reakcji na stres.
- Zeta (ζ) Agonista receptora opioidowego (przypuszczalny): Oprócz receptora δ-opioidowego, jest on również zgłaszany jako agonista przypuszczalnego receptora opioidowego ζ, chociaż dokładna rola i funkcja tego receptora są nadal badane.
Efekty przeciwbólowe
- Wykazuje właściwości przeciwbólowe (powodujące ból) przez wiązanie z receptorami opioidowymi, szczególnie receptora δ. Ta interakcja może zmniejszyć percepcję bólu i przyczynić się do ogólnego efektu przeciwbólowego.
- Wykazano, że hamuje skurcze nerwu miednicy w modelach zwierzęcych, co wskazuje na jego potencjalne zastosowanie w zarządzaniu bólem trzewnym.
Modulacja uwalniania neuroprzekaźnika
- Działając na receptory opioidowe, może modulować uwalnianie neuroprzekaźników, takich jak noradrenalina, dopamina i acetylocholina z terminali neuronalnych. Może to mieć wpływ na różne warunki neurologiczne i psychiatryczne.
Efekty immunomodulujące
- Wykazano, że reguluje funkcję odpornościową poprzez interakcje z receptorami opioidowymi na komórkach odpornościowych. Może to prowadzić do modulacji odpowiedzi zapalnych i może mieć potencjał terapeutyczny w chorobach autoimmunologicznych i zapalnych.
Wpływ na wzrost i regenerację komórek
- Jako endogenny ligand receptora czynnika wzrostu opioidowego (OGFR), może regulować wzrost i regenerację tkanek. Sugeruje to potencjalną rolę w procesach gojenia się ran i procesów naprawy tkanek.
Efekty neuroprotekcyjne
- Dzięki modulowaniu uwalniania neuroprzekaźników i aktywności receptora może również wykazywać działanie neuroprotekcyjne, chroniąc neurony przed uszkodzeniem spowodowanym przez różne zniewagi, takie jak stres oksydacyjny i ekscytotoksyczność.
Inne potencjalne efekty
- Może to również mieć wpływ na trawienie, metabolizm i inne procesy fizjologiczne, chociaż efekty te nie są tak dobrze scharakteryzowane, jak te związane z aktywnością agonisty receptora opioidowego.

Met-enkefalinamidjest bioaktywnym peptydem o ważnych efektach fizjologicznych i farmakologicznych. Podczas przeprowadzania analizy struktury molekularnej zagłębimy się w informację o jej składu aminokwasów, strukturze wtórnej, konformacji przestrzennej i wiązaniu receptora.

Skład aminokwasów
Struktura molekularna składa się z pięciu aminokwasów, w tym metioniny (MET), fenyloalaniny (PHE), glicyny (GLY), kwasu asparaginowego (Tyr) i alaniny (ALA). Te aminokwasy są ułożone w określonej kolejności w łańcuchu peptydowym, określając ich aktywność biologiczną i specyficzne relacje funkcjonalne strukturalne.
Struktura wtórna
Struktura wtórna jest jedną z ważnych cech strukturalnych. Na podstawie danych eksperymentalnych i modeli teoretycznych wiemy, że ma on tendencję do tworzenia struktury narożnej. Struktura ta jest stabilizowana przez interakcje, takie jak wiązania wodorowe i siły van der Waalsa, zapewniając podstawę jego skuteczności w żywych organizmach.
Konformacja przestrzenna
Konformacja przestrzenna ma kluczowe znaczenie dla jego wiązania z receptorami i aktywnością biologiczną. Naukowcy zbadali możliwą konformację przestrzenną za pomocą technik biofizycznych, takich jak jądrowy rezonans magnetyczny (NMR) i krystalografia rentgenowska. Badania te ujawniają jego stan fałdowania i możliwą trójwymiarową strukturę w roztworze, co pomaga nam zrozumieć mechanizm interakcji z receptorami.
Wiązanie z receptorami
Wiążąc się z receptorami opioidowymi, wywiera działanie fizjologiczne, takie jak łagodzenie bólu i sedacja. Miejsce wiązania receptora oddziałuje z określoną częścią jego struktury molekularnej, tworząc stabilną strukturę koordynacyjną. Ta kombinacja obejmuje nie tylko właściwości fizyczne, ale także obejmuje interakcje na wielu poziomach, takich jak biochemia i transdukcja sygnału komórkowego.
Podsumowując,Met-enkefalinamidStruktura molekularna charakteryzuje się jej natura pentapeptydu, z unikalną sekwencją aminokwasową, w tym metioniną oraz obecnością określonych grup funkcjonalnych, takich jak wiązania peptydowe, grupy aminowe i amidowe oraz łańcuch boczny zawierający siarkę. Cechy te przyczyniają się do odrębnych właściwości chemicznych i biologicznych.

Met enkefalinamid jest sztucznie zmodyfikowanym analogiem enkefaliny należącym do endogennej rodziny peptydów opioidowych. Jest strukturalnie zoptymalizowany w oparciu o naturalną enkefalinę, z wyższą stabilnością enzymu i silniejszym powinowactwem do receptorów opioidowych. Od czasu odkrycia w latach 70. Met Enkefalinamid odegrał ważną rolę w neurofarmakologii, badaniach mechanizmu przeciwbólowego i rozwoju leków. Na początku lat siedemdziesiątych naukowcy odkryli receptory u ssaków, które szczególnie wiążą się z substancjami opioidowymi, takimi jak morfina. Odkrycie to skłoniło naukowców do spekulacji, że ciało ludzkie może samodzielnie wytwarzać substancje podobne do opioidów. W 1975 r. John Hughes i Hans Kosterlitz wyizolowali dwa pentapeptydy z opioidami aktywności z mózgów prosiąt - Met Enkefalin (Tyr Gly Phe Met) i Leu enkefalin (Tyr Gly Gly Phe Leu), zbiorczo znane jako enkephaliny. To przełomowe odkrycie ujawnia istnienie endogennego układu opioidowego i stanowi podstawę rozwoju kolejnych środków przeciwbólowych peptydowych. Chociaż enkefaliny mają działanie przeciwbólowe, ich zastosowanie kliniczne stoją przed dwoma głównymi przeszkodami:
- Łatwo degradować enzymy: enkefalina jest szybko degradowana przez aminopeptydazy (takie jak N-końcowe hydrolazy tyrozynowe) i karboksypeptydazy w ciele, z półtrwaniem zaledwie kilku sekund.
- Słaba penetracja bariery krew-mózg: jako peptyd polarny enkefalina jest trudna do przejścia przez barierę krew-mózg (BBB), ograniczając jej centralny efekt przeciwbólowy.
Aby poprawić stabilność enkefaliny, naukowcy przyjęli następującą strategię chemiczną modyfikację Met Enkefalin:
- C-końcowe amidacja: Zastąpienie C-końcowej grupy karboksylowej (- COOH) amidem (- conh ₂) może oprzeć się degradacji przez karboksypeptydazy. Zmodyfikowany związek nazywa się Met enkefalinamid (Tyr Gly Gly Phe Met NH ₂).
- N-końcowa ochrona: acetylacja lub cyklizacja N-końcowej tyrozyny w celu opóźnienia hydrolizy aminopeptydazy.
- Podstawienie D-aminokwas: Zastąp gly ² lub phe ⁴ aminokwasami typu D, aby dalej zmniejszyć hydrolizę enzymatyczną.
W porównaniu z naturalną Met enkefaliną Met Enkefalinamid wykazuje:
- Zwiększona stabilność enzymu: okres półtrwania in vitro został rozszerzony z kilku sekund do kilku minut.
- Zwiększone powinowactwo receptora: powinowactwo wiązania do receptora opioidowego delta (DOR) i μ - receptora opioidowego (MOR) jest znacznie zwiększone.
- Rozszerzone działanie przeciwbólowe: W eksperymentach na zwierzętach czas trwania przeciwbólowego działania wstrzyknięcia do docharu wzrosła z minut do godzin.
Reakcje niepożądane
Met-enkefalinamidjest endogennym analogiem peptydów opioidowych, który wywiera działanie przeciwbólowe i anty lękowe poprzez aktywację receptorów opioidowych (głównie receptory μ i δ). Chociaż jego naturalne pochodzenie i stosunkowo krótka skuteczność mogą zmniejszyć ryzyko niektórych działań niepożądanych, może nadal powodować następujące reakcje niepożądane:
Typowe reakcje niepożądane
Związane z ośrodkowym układem nerwowym
Zawroty głowy/zawroty głowy: Z powodu aktywacji receptorów opioidowych wpływających na funkcję przedsionkową lub regulację przepływu krwi mózgowej.
Senność/sedacja: powszechnie obserwowana we wczesnych stadiach leków może zmniejszyć się w miarę ustalania tolerancji.
Ból głowy: może być związany ze zwężeniem naczyń lub nadmierną stymulacją receptorów.
Upośledzenie poznawcze: takie jak zmniejszona uwaga i pamięć (szczególnie u osób starszych lub w wysokich dawkach).
Objawy psychologiczne: zaostrzenie lęku i depresji (rzadkie) lub indukcja halucynacji (u osób w wysokiej dawce lub wrażliwej).
Reakcje żołądkowo -jelitowe
Nudności/wymioty: aktywacja receptorów opioidowych bezpośrednio stymuluje rdzeniaste centrum wymiotów lub opóźnia opróżnianie żołądka.
Zaparcia: hamowanie perystaltyki jelit może wymagać stosowania środków przeczyszczających do zapobiegania.
Suchość w ustach: zmniejszone wydzielanie śliny, związane z regulacją autonomiczną układu nerwowego.
Wpływ układu oddechowego
Depresja oddechowa: może wystąpić przy dużych dawkach lub w połączeniu z innymi inhibitorami ośrodkowego układu nerwowego (takimi jak benzodiazepiny, alkohol), objawiający się jako zmniejszona szybkość oddechu i zmniejszone nasycenie tlenu we krwi.
Zmniejszony odruch kaszlu: zwiększa ryzyko aspiracji zapalenia płuc (szczególnie u pacjentów pooperacyjnych lub świadomości).
Poważne reakcje niepożądane
Tolerancja i zależność leków opioidowych
Tolerancja: Po długotrwałym użyciu dawka należy zwiększyć, aby utrzymać skuteczność, która może przyspieszyć odczulanie receptora.
Zależność fizyczna: Nagłe zaprzestanie leków może prowadzić do objawów odstawienia, takich jak lęk, bezsenność, drżenie, biegunka i nudności.
Zależność psychologiczna: rzadka, ale istnieje ryzyko długoterminowego nadużycia.
Reakcja alergiczna
Wysypka/swędzenie: reakcja alergiczna za pośrednictwem odporności, której może towarzyszyć pokrzywca lub obrzęk naczyniowo-pogotowia.
Szok alergiczny: niezwykle rzadki, ale zagrażający życiu, wymagający natychmiastowego odstawienia leków i podawania adrenaliny.
Zaburzenia hormonalne i tłumienie odporności
Hamowanie gonadotropiny: długoterminowe użycie może wpływać na podwzgórze osi gonadowej przysadki mózgowej, co prowadzi do zmniejszonego libido, zaburzeń menstruacyjnych (u kobiet) lub zmniejszonej produkcji plemników (u mężczyzn).
Zmniejszone poziomy kortyzolu: hamowanie podwzgórza przysadki osi nadnerczy może wymagać monitorowania poziomów hormonów.
Zmniejszona aktywność limfocytów: eksperymenty na zwierzętach wykazały, że mogą osłabić odpowiedzi immunologiczne i zwiększyć ryzyko zakażenia (dowody kliniczne są ograniczone).
Popularne Tagi: Met-enkefalinamid CAS 60117-17-1, dostawcy, producenci, fabryka, hurtowa, kupna, cena, masa, na sprzedaż









