Pasyreotyd w proszkujest cyklicznym heksapeptydem złożonym z aminokwasów połączonych wiązaniami peptydowymi. Jego wzór cząsteczkowy to C58H66N10O9, a względna masa cząsteczkowa CAS 396091-73-9 wynosi 1047,21. Jest to biały lub prawie biały proszek, bezwonny i bez smaku. Rozpuszczalność jest stosunkowo niska w typowych rozpuszczalnikach, takich jak woda, sól fizjologiczna i etanol. Ale w warunkach kwaśnych lub zasadowych może sprzyjać jego rozpuszczaniu. Wrażliwy na światło, ciepło i środowisko kwasowo-zasadowe, należy go przechowywać w ciemnym, suchym i niskiej temperaturze. W określonych warunkach pH może ulegać złożonym reakcjom z jonami metali obecnymi w roztworze, prowadząc do zmniejszenia stabilności. W widmie UV występują specyficzne piki absorpcji, wykazujące aktywność optyczną. Wykazuje specyficzne reakcje barwne przy określonych długościach fal i może być stosowany do identyfikacji i analizy ilościowej. Cząsteczka ta zawiera wiele grup kwasowych i zasadowych, co nadaje jej właściwości jonizacji obojnaczej. W określonych warunkach pH paklitaksel może przenosić ładunek dodatni lub ujemny. Jako chemiczny prekursor leku o specjalnej strukturze i funkcji, jego właściwości fizyczne mają ogromne znaczenie dla projektowania, bezpieczeństwa i oceny skuteczności klinicznych schematów leczenia.
|
Indywidualne kapsle i korki do butelek:
|
|
|
Wzór chemiczny |
C58H66N10O9 |
|
Dokładna masa |
1047 |
|
Masa cząsteczkowa |
1047 |
|
m/z |
1047 (100.0%), 1048 (62.7%), 1049 (19.3%), 1047 (3.7%), 1050 (3.1%), 1049 (2.3%), 1049 (1.8%), 1050 (1.2%) |
|
Analiza elementarna |
C, 66.52; H, 6.35; N, 13.38; O, 13.75 |
Pasyreotyd w proszkujako innowacyjny lek stosowany w leczeniu zespołu Cushinga, w swoim głównym mechanizmie działania uwzględnia wiele złożonych procesów biologicznych, do których zalicza się hamowanie wydzielania hormonu adrenokortykotropowego (ACTH), regulację funkcji osi podwzgórze-przysadka-nadnercza oraz wpływ na rozwój gruczolaków przysadki.
Pacitide to lek peptydowy o strukturze molekularnej podobnej do somatostatyny, który może naśladować działanie somatostatyny. Somatostatyna jest powszechnie występującym w organizmie peptydem regulatorowym, który poprzez wiązanie się ze swoimi receptorami reguluje różne procesy fizjologiczne. Pacyrytyd może selektywnie wiązać się z wieloma podtypami receptorów somatostatyny, szczególnie z receptorem somatostatyny 2 (SSTR2) i receptorem somatostatyny 5 (SSTR5). Receptory te ulegają ekspresji w różnych tkankach i narządach, takich jak przysadka mózgowa, trzustka i przewód pokarmowy, co zapewnia szeroki zakres celów pasyretydu.
Hamowanie wydzielania ACTH
Podstawowym mechanizmem leczenia zespołu Cushinga paklitakselem jest jego zdolność do hamowania wydzielania ACTH przez komórki gruczolaka przysadki mózgowej. ACTH jest kluczowym hormonem stymulującym wydzielanie kortyzolu (tj. glukokortykoidów) z kory nadnerczy. W zespole Cushinga na skutek nieprawidłowości w obrębie gruczolaka przysadki mózgowej lub podwzgórza dochodzi do nadmiernego wydzielania ACTH, co prowadzi do podwyższonego poziomu kortyzolu i szeregu objawów klinicznych.
Pachiride hamuje wydzielanie ACTH poprzez następujące mechanizmy:
Przekazywanie sygnału za pośrednictwem receptora: Parsiryd wiąże się z SSTR2 i SSTR5 na komórkach gruczolaka przysadki, aktywując dalsze szlaki przekazywania sygnału, takie jak hamowanie aktywności cyklazy adenylanowej, zmniejszanie syntezy cyklicznego monofosforanu adenozyny (cAMP), a tym samym hamowanie transkrypcji i wydzielania ACTH.
Regulacja kanałów wapniowych: Pachiride może również zmniejszać stężenie jonów wapnia w komórkach poprzez regulację kanałów wapniowych, hamując w ten sposób uwalnianie ACTH.
Regulacja ekspresji genów: Długotrwałe stosowanie paklitakselu może również zmieniać szlaki syntezy i wydzielania ACTH poprzez regulację ekspresji genów w komórkach gruczolaka przysadki mózgowej.
Regulacja funkcji osi podwzgórze-przysadka-nadnercza
Oś podwzgórze-przysadka-nadnercza jest głównym układem fizjologicznym regulującym poziom kortyzolu w organizmie. Pachiride pośrednio wpływa na czynność podwzgórza i nadnerczy poprzez hamowanie wydzielania ACTH przez komórki gruczolaka przysadki, przywracając tym samym równowagę osi podwzgórze-przysadka-nadnercza.
Regulacja podwzgórza ze sprzężeniem zwrotnym: Po zahamowaniu wydzielania ACTH za pomocą pasyreotydu, następuje zmniejszenie stężenia kortyzolu w organizmie, co wpływa na aktywność wydzielania podwzgórza poprzez mechanizm ujemnego sprzężenia zwrotnego, zmniejszając uwalnianie hormonu uwalniającego kortykotropinę (CRH) i dodatkowo obniżając stężenie ACTH i kortyzolu.
Zmiany adaptacyjne w nadnerczach: Długotrwały spadek poziomu kortyzolu może prowadzić do zmian adaptacyjnych w komórkach kory nadnerczy, takich jak zmniejszona aktywność syntazy kortyzolu i zmniejszona zdolność do syntezy kortyzolu.
Wpływa na rozwój gruczolaków przysadki mózgowej
Oprócz hamowania wydzielania ACTH, Paxiretide ma również bezpośrednie działanie hamujące wzrost gruczolaków przysadki mózgowej. Przypisuje się to głównie aktywacji szeregu antyproliferacyjnych szlaków sygnałowych poprzez wiązanie paklitakselu z receptorami somatostatyny na komórkach gruczolaka przysadki mózgowej.
Zatrzymanie cyklu komórkowego: Pachiride może indukować zatrzymanie cyklu komórkowego i hamować proliferację komórek w komórkach gruczolaka przysadki mózgowej. Osiąga się to głównie poprzez regulację ekspresji i aktywności białek związanych z cyklem komórkowym, na przykład poprzez zmniejszenie ekspresji cykliny D1 i zwiększenie ekspresji białka p27 hamującego cykl komórkowy (KIP1).
Indukcja apoptozy: Pacyryptyd może także indukować apoptozę, tj. programowaną śmierć komórek, w komórkach gruczolaka przysadki mózgowej. Osiąga się to głównie poprzez aktywację szlaków sygnalizacyjnych związanych z apoptozą, takich jak zwiększenie aktywności kaspazy i zmniejszenie ekspresji białka przeciwapoptotycznego Bcl-2.
Hamowanie angiogenezy: Angiogeneza jest ważnym procesem wzrostu nowotworu i przerzutów. Pachiryd może hamować zdolność angiogenezy komórek gruczolaka przysadki mózgowej, zmniejszać dopływ krwi do nowotworu, a tym samym hamować wzrost i rozprzestrzenianie się guza.
Metoda syntezy laboratoryjnejPasyreotyd w proszkuzwykle obejmuje wiele reakcji chemicznych, w tym kondensację, odbezpieczanie, cyklizację, rozszczepienie i oczyszczanie. Poniżej znajduje się metoda syntezy laboratoryjnej i odpowiadające jej równanie chemiczne Pacyrytydu:
Proces łączenia chronionych aminokwasów w łańcuchy peptydowe poprzez wiązania peptydowe. Biorąc za przykład glicynę, grupa karboksylowa glicyny jest połączona z grupą aminową innej glicyny poprzez wiązanie peptydowe, tworząc dipeptyd. Równanie chemiczne jest następujące:
HOOCCH2CH(NH2)COOH+HOOCCH2CH(NH2)COOH → HOOCCH2CH(NH2)CO-NHCH2CH(NH2) COOH+H2O
W procesie syntezy rolą grup ochronnych jest ochrona określonych grup reakcyjnych przed udziałem w reakcji. Po zakończeniu reakcji kondensacji należy usunąć te grupy zabezpieczające, aby móc przystąpić do następnego etapu reakcji. Na przykład użycie kwasu trifluorooctowego w celu usunięcia tert-butylowej grupy zabezpieczającej. Równanie chemiczne jest następujące:
R^tBu+CF3COOH → R COOH+CF3COOH
Pacyrytyd jest peptydem cyklicznym, dlatego peptydy liniowe należy przekształcić w struktury cykliczne. Zazwyczaj cyklizację osiąga się poprzez utworzenie wiązań estrowych lub amidowych pomiędzy dwoma sąsiadującymi łańcuchami peptydowymi. Na przykład połączenie dwóch końców liniowego peptydu generuje strukturę kołową. Równanie chemiczne jest następujące:
RCO-NH-R '+RCOOH → RCO-NH-C(O)-NH-R'+H2O
W procesie syntezy czasami konieczne jest przecięcie łańcuchów peptydowych w określonych pozycjach, aby uzyskać pożądaną długość łańcuchów peptydowych lub uwolnić określone łańcuchy boczne. Na przykład użycie kwasu solnego do odcięcia grup ochronnych łańcucha bocznego. Równanie chemiczne jest następujące:
R ^ t Bu+HCl → R H+CH3kl
Oczyść zsyntetyzowany peptyd metodami takimi jak rekrystalizacja i chromatografia w celu usunięcia nieprzereagowanych surowców,-produktów ubocznych i zanieczyszczeń. Na przykład zastosowanie wysokosprawnej-chromatografii cieczowej z odwróconymi fazami do oddzielania i oczyszczania peptydów. Równanie chemiczne jest następujące:
R CO-NH-C(O)-NH-R '+H2O → RCOOH+R'COOH
Charakterystyka farmakokinetycznaPasyreotyd w proszkusą następujące:
1. Absorpcja:
Po doustnym podaniu paklitakselu jego biodostępność jest stosunkowo niska i wynosi około 2,5%. Ze względu na silną lipofilowość paklitakselu, po podaniu doustnym wchłania się on do krwioobiegu głównie przez błonę śluzową jelit na drodze biernej dyfuzji.
2. Metabolizm:
Pacyrytyd jest metabolizowany głównie na końcu N- i końcu karboksylowym łańcucha peptydowego. W organizmie człowieka głównymi szlakami metabolicznymi są reakcje deaminacji, dekarboksylacji i hydrolizy. Metabolity wydalane są z organizmu głównie z moczem.
3. Wydalanie:
Pacyrytyd jest wydalany głównie przez nerki i jest wydalany w postaci produktów przemiany materii z moczem. Jego wydalanie jest stosunkowo powolne, a okres półtrwania- wynosi około 60 godzin.
4. Stopień rozliczenia:
Klirens paklitakselu jest stosunkowo niski i wynosi około 0,1–0,3 l/h. Jest to związane z wolniejszym tempem wydalania i niższym tempem metabolizmu.
5. Dystrybucja:
Pacyrytyd może wiązać się z białkami osocza, głównie z albuminami i 1. wiązaniem kwaśnych glikoprotein. Mała objętość dystrybucji wskazuje, że paklitaksel koncentruje się głównie w określonych tkankach lub narządach.
6. Parametry farmakokinetyczne:
Stężenie leku we krwi osiąga maksimum po około 4-6 godzinach od podania. Po podaniu wielokrotnym stężenie leku we krwi można utrzymać na stosunkowo stabilnym poziomie. Stopień wiązania paklitakselu z białkami osocza wynosi około 95%.
7. Czynniki wpływające:
Na farmakokinetykę paklitakselu mogą wpływać różne czynniki, takie jak czynność nerek, czynność wątroby, wiek, stan chorobowy itp. U pacjentów z niewydolnością nerek i osób w podeszłym wieku klirens może się zmniejszyć i konieczne jest dostosowanie dawki lub wydłużenie odstępu pomiędzy dawkami.
8. Interakcje leków:
Interakcja paklitakselu z niektórymi lekami może wpływać na jego właściwości farmakokinetyczne. Na przykład stosowany w skojarzeniu z silnymi inhibitorami CYP3A4, takimi jak ryfampicyna i ketokonazol, może zwiększać stężenie paklitakselu we krwi, co wymaga dostosowania dawkowania lub wzmożonego monitorowania.
Właściwości farmakokinetyczne paklitakselu obejmują niższą biodostępność, wydalanie głównie przez nerki, wolniejsze wydalanie i mniejsze tempo metabolizmu. Cechy te mają ogromne znaczenie przy formułowaniu rozsądnych planów leczenia oraz monitorowaniu skuteczności i bezpieczeństwa leków.
Często zadawane pytania
Jaka jest funkcja pasyreotydu?
+
-
Pasyreotyd wiąże się i aktywuje receptory hsst kortykotrofów w gruczolakach wytwarzających ACTH, co powoduje hamowanie wydzielania ACTH.
Do jakiej grupy leków należy pasyreotyd?
+
-
Zastrzyk pasyreotydu należy do klasy leków zwanych agonistami somatostatyny. Działa poprzez zmniejszenie ilości kortyzolu wytwarzanego przez organizm.
Jak pasyreotyd wpływa na poziom cukru we krwi?
+
-
Ponieważ te podtypy receptorów somatostatyny ulegają ekspresji nie tylko w komórkach przysadki mózgowej, ale także w innych typach komórek, w tym komórkach wysp trzustkowych, wiązanie pasyreotydu może prowadzić do zmniejszenia wydzielania insuliny przez -komórki, a także zmniejszenia wydzielania jelitowego peptydu-glukagonopodobnego i peptydu-zależnego od glukozy
Popularne Tagi: pasyreotyd w proszku cas 396091-73-9, dostawcy, producenci, fabryki, hurtownia, zakup, cena, luzem, na sprzedaż