Proszek metotreksatujest silnym lekiem stosowanym przede wszystkim w leczeniu różnych stanów autoimmunologicznych i niektórych form raka. Należąc do klasy leków znanych jako antymetabolity, zakłóca syntezę DNA i proliferację komórek, wywierając w ten sposób jego działanie terapeutyczne.
W chorobach autoimmunologicznych, takich jak reumatoidalne zapalenie stawów, łuszczyca i niektóre rodzaje zapalenia naczyń, pomaga zmniejszyć zapalenie i spowolnić postęp choroby poprzez modulowanie nadaktywnej odpowiedzi układu odpornościowego. Podawane doustnie lub przez wstrzyknięcie, w zależności od planu leczenia, może znacznie poprawić objawy i zwiększyć jakość życia pacjentów.
W leczeniu raka, w szczególności niektórych rodzajów białaczki, chłoniaka i raka piersi, działa on jako środek chemioterapii, ukierunkowany na szybko dzielące się komórki rakowe. Jednak jego zastosowanie w onkologii często wymaga starannego dawkowania i monitorowania ze względu na jego potencjał toksyczności i skutków ubocznych.
 |
 |
|
Formuła chemiczna |
C16H15CLO6 |
|
Dokładna masa |
338.06 |
|
Masa cząsteczkowa |
338.74 |
|
m/z |
338.06 (100.0%), 340.05 (32.0%), 339.06 (17.3%), 341.06 (5.5%), 340.06 (1.4%), 340.06 (1.2%) |
|
Analiza elementarna |
C, 56,73; H, 4,46; CL, 10.47; O, 28,34 |
Zastosowania antymetabolitu
Hamowanie reduktazy dihydrofolianowej (DHFR)
- Proszek metotreksatuDziała jako antymetabolit poprzez hamowanie enzymu dihydrofolanowego reduktazy (DHFR). Enzym ten ma kluczowe znaczenie w konwersji dihydrofolanu (DHF) na tetrahydrofolan (THF), istotnego kofaktora w syntezie puryn, tymidylanu i niektórych aminokwasów.
- Hamując DHFR, metotreksat zapobiega tworzeniu THF, tym samym zaburzając syntezę DNA, RNA i białek niezbędnych do wzrostu i podziału komórek.
Tłumienie syntezy DNA
- W wyniku hamowania produkcji THF metotreksat zakłóca reakcje przenoszenia węgla - niezbędne do syntezy nukleotydów, ostatecznie hamując syntezę DNA. Efekt ten jest szczególnie wyraźny podczas fazy S cyklu komórkowego, gdy występuje replikacja DNA.
Aktywność przeciwnowotworowa
- Powszechnie stosowany jako środek przeciwnowotworowy w leczeniu różnych nowotworów, w tym ostrej białaczki limfoblastycznej, raka piersi, raka głowy i szyi oraz innych. Jego zdolność do hamowania syntezy DNA prowadzi do zatrzymania wzrostu i proliferacji komórek rakowych.
Zastosowania antyfolanowe
Antagonizm kwasu foliowego
Działa jako antyfolan poprzez antagonizując działanie kwasu foliowego (witamina B9). Kwas foliowy jest niezbędny do syntezy i metabolizmu nukleotydów i aminokwasów, co czyni go krytycznym składnikiem wzrostu i podziału komórkowego.
Blokując konwersję kwasu foliowego do jego aktywnej postaci, THF, metotreksat zaburza cykl foliowy i upośledza syntezę kwasów nukleinowych i białek.
Leczenie chorób autoimmunologicznych
Oprócz aktywności przeciwnowotworowej, jest również stosowany jako immunosupresyjny w leczeniu chorób autoimmunologicznych, takich jak reumatoidalne zapalenie stawów. Hamując proliferację komórek odpornościowych, metotreksat pomaga zmniejszyć stan zapalny i złagodzić objawy związane z tymi chorobami.
Terapia skojarzona
Często stosowane w połączeniu z innymi lekami w celu zwiększenia działań terapeutycznych. Na przykład w leczeniu raka metotreksat można łączyć z innymi środkami chemioterapeutycznymi, aby ukierunkować wiele szlaków zaangażowanych w wzrost i przeżycie komórek rakowych.
w leczeniu raka
Metotreksat funkcjonuje przede wszystkim poprzez hamowanie reduktazy dihydrofolanowej, enzymu kluczowego dla przekształcenia dihydrofolianu na tetrahydrofolan (THF). THF jest istotnym kofaktorem w syntezie nukleotydów, które są elementami składowymi DNA i RNA. Blokując tę konwersję, metotreksat zaburza produkcję nukleotydów, hamując w ten sposób syntezę DNA i ostatecznie tłumiąc wzrost i proliferację komórek rakowych.
Metotreksat jest kluczowym składnikiem w leczeniu wszystkich, często stosowanych w połączeniu z innymi środkami chemioterapeutycznymi, takimi jak winkrystyna i prednizon. Ta kombinacja, znana jako Vincristine - adriamycyna - schemat deksametazonu (VAD), wykazała znaczną skuteczność u wszystkich pacjentów.
Jest również stosowany w leczeniu różnych guzów litych, w tym raka piersi, raka płuc, raka głowy i szyi oraz nowotworów przewodu pokarmowego. Harmonogram dawkowania i administracji różnią się w zależności od określonego rodzaju raka i stadium.
Metotreksat jest wysoce skuteczny w leczeniu naczyniaka naczyniaka i innych chorób trofoblastycznych ciążowych, które są rzadkimi, ale agresywnymi formami raka, które powstają z tkanki łożyska.
Jest stosowany w leczeniu zarówno chłoniaków Hodgkina, jak i nie -, często w połączeniu z innymi lekami, takimi jak doksorubicyna, bleomycyna, winblastyna i dakarbazina (reżim ABVD).
W niektórych przypadkach terapia metotreksatu wysoka - z leukoworiną ratunkową (HD - MTX/CFR) jest podawany pacjentom z nowotworami opornymi lub nawrotowymi. Podejście to obejmuje podawanie wysokiej dawki metotreksatu, a następnie leukoworyny w celu zmniejszenia toksyczności i zwiększenia skuteczności leku.
Choroby autoimmunologiczne
Proszek metotreksatu, powszechnie znany jako MTX, jest szeroko stosowanym lekiem w leczeniu chorób autoimmunologicznych. Jego mechanizm działania obejmuje przede wszystkim hamowanie reduktazy dihydrofolianowej, blokując w ten sposób konwersję dihydrofolian na tetrahydrofolan. To z kolei zaburza syntezę DNA, RNA i białek, prowadząc do tłumienia proliferacji komórek i zmniejszenia produkcji mediatorów immunologicznych.
Podstawowe użycie: MTX jest leczeniem kamieniem węgielnym RA, szczególnie w przypadkach umiarkowanych do ciężkich. Pomaga zmniejszyć stan zapalny, powolny postęp choroby i poprawić wyniki funkcjonalne.
Mechanizm: Hamując aktywność komórek T i B i zmniejszając mediatory immunologiczne, MTX wywiera swoje działanie zapalne i immunosupresyjne przeciw -.
Zastosowania: MTX jest również stosowany w leczeniu młodzieńczego idiopatycznego zapalenia stawów, łuszczycowego zapalenia stawów, zespołu Felty'ego i zapalenia naczyń skóry związanych z RA.
Skuteczność: Jego skuteczność została dobrze ustalona -, często prowadząc do poprawy wyników pacjentów.
Sędzia systemowy rumieniowo (SLE): MTX może być stosowany jako adiunkt w SLE, szczególnie gdy tradycyjne zabiegi są nieodpowiednie.
Stwardnienie systemowe (SSC): U pacjentów z SSC MTX okazał się obiecujący spowolnienie postępu choroby i poprawie objawów.
Krótkowzroczność zapalna: Choroby takie jak zapalenie skóry i zapalenie polimiosięśniowe mogą skorzystać z terapii MTX, szczególnie w przypadku choroby opornej lub ciężkiej.
Łuszczyca: MTX jest dobrze ustalonym leczeniem łuszczycy umiarkowanej do ciężkiej, w tym płytki - typów, guttate i erytrodermicznych.
Autoimmunologiczne choroby bykowe: Warunki takie jak pemfigus i pemfigoid mielny mogą być leczone MTX, często jako leczenie wspomagające kortykosteroidy.
Zapalenie naczyń: MTX zastosowano w leczeniu różnych postaci zapalenia naczyń, w tym ziarniniomatozy Wegenera, gigantycznego zapalenia tętnic i zapalenia tętnic Takayasu.
Mechanizm: Jego zdolność do zmniejszenia stanu zapalnego i odporności - uszkodzenia naczyń krwionośnych sprawia, że jest to cenna opcja terapeutyczna.
Proszek metotreksatu(MTX) jest klasycznym lekiem przeciw metabolicznym, który stał się ważnym lekiem na chemioterapię raka, choroby autoimmunologiczne (takie jak reumatoidalne zapalenie stawów) i niektóre choroby skóry (takie jak łuszczyca) od jego odkrycia w latach 40. XX wieku. Jego odkrycie i rozwój stanowią ważne kamienie milowe we współczesnej chemii leczniczej i farmakologii, nie tylko rozwijając badania leków nowotworowych anty -, ale także otwierają nowe możliwości leczenia immunomodulującego.
Odkrycie metotreksatu jest ściśle związane z badaniem kwasu foliowego. Kwas foliowy jest złożoną witaminą B -, po raz pierwszy odkrytą przez brytyjską naukowca Lucy Willsa w 1931 r., Która zauważyła, że ekstrakt drożdży może zapobiec anemii megaloblastycznej ciąży.
W 1941 r. Amerykańscy naukowcy Herschel K. Mitchell i inni wyizolowali kwas foliowy z liści szpinaku i określili jego strukturę chemiczną. Kwas foliowy przekształca się w tetrahydrofolan (THF) w ludzkim ciele, który uczestniczy w syntezie DNA, metabolizmie aminokwasów i proliferacji komórek. Ze względu na szybką proliferację komórek rakowych i ich zależność od metabolizmu folianowego naukowcy zaczęli badać, jak zakłócać metabolizm folianowy w celu hamowania wzrostu guza.
W latach 40. naukowcy odkryli, że niektóre analogi foliowe mogą konkurencyjnie hamować metabolizm folian, zapobiegając w ten sposób proliferacji komórek rakowych.
W 1947 r. Amerykański farmakolog Sidney Farber i jego zespół odkryli, że aminopterina (4-aminofolan) może tymczasowo złagodzić objawy białaczkowej, studiując ostrą białaczkę u dzieci w Harvard Medical School. Jest to pierwszy lek w historii, który z powodzeniem stosuje się do chemioterapii raka, co oznacza początek ery chemioterapii.
Aminopterina ma silną toksyczność i słabą tolerancję pacjentów. W celu poszukiwania bezpieczniejszych pochodnych, amerykański chemik Yellapragada Subbarow i jego zespół modyfikowana strukturalnie aminopterina w laboratoriach Lederle i ostatecznie zsyntetyzowana metotreksat (MTX), znany również jako 4 - Amino-10-metylofolan. jest nadal znaczący.
W latach 50. naukowcy dodatkowo wyjaśniali mechanizm działania metotreksatu. Zakłada się na purynę i tymidynę wymaganą do syntezy DNA poprzez hamowanie reduktazy dihydrofolianowej (DHFR) i zapobieganiu zmniejszeniu dihydrofolian (DHF) do tetrahydrofolanu (THF). Ze względu na szybką proliferację komórek rakowych i dużego zapotrzebowania na folian, metotreksat może selektywnie hamować wzrost guza.
W 1953 r. Roy Hertz i Min Chiu Li z National Cancer Institute (NCI) po raz pierwszy zgłosili, że metotreksat skutecznie wyleczył naczyniak, pierwszy guz stały w historii ludzkości, który został wyleczony przez chemioterapię. Ten przełom sprawił, że metotreksat był ważnym lekiem do leczenia raka.
W latach 60. badacze odkryli, że metotreksat miał nie tylko działanie anty -, ale także może hamować nadmierną aktywację układu odpornościowego.
W 1964 r. Amerykański doktor Edmund Dubois po raz pierwszy próbował leczyć łuszczycę o niskiej metotreksatu dawki - i osiągnął znaczące wyniki. Następnie w latach 80. metotreksat był szeroko stosowany w leczeniu reumatoidalnego zapalenia stawów (RA), stając się złotym standardem „modyfikujących choroby leków przeciwreumatycznych (DMARD)”.
Reakcje niepożądane
Metotreksat jest przeciwpętaniem leku nowotworowego i immunosupresyjnego leku nowotworowego i immunosupresyjnego szeroko stosowanego w leczeniu chorób, takich jak rak, reumatoidalne zapalenie stawów, łuszczyca itp. Niekorzystne reakcje jego preparatów w proszku (takie jak wstrzykiwanie w proszku) obejmują wiele układów, a ciężkość związana jest z dawkami, i czasem lekarstw i indywidualnych różnic. Poniżej znajdują się główne reakcje niepożądane i ich klasyfikacje:
Typowe reakcje niepożądane (częstość występowania większa lub równa 10%)
Wrzód jamy ustnej: bolesne wrzód spowodowane uszkodzeniem błony śluzowej, powszechnie występującej na błonie śluzowej policzku, języka lub dziąseł.
Nudności, wymioty i biegunka: bardziej wyraźne przy dużych dawkach, prawdopodobnie z powodu bezpośredniej stymulacji przewodu pokarmowego lub wpływającego na metabolizm komórkowy.
Nieprawidłowa funkcja wątroby: podwyższona transaminaza (alt/AST), długie - użycie może prowadzić do marskości lub wątroby tłuszczowej.
Supresja szpiku kostnego: zmniejszone białe krwinki i płytki krwi, zwiększone ryzyko infekcji i krwawienia (szczególnie przy użyciu wysokich dawek lub długiego -).
Niedokrwistość: hamowanie produkcji czerwonych krwinek prowadzi do zmęczenia i zawrotów głowy.
Wysypka i swędzenie: reakcjom alergicznym mogą towarzyszyć zaczerwienienie lub łuszczenie.
Fotizakierność: skóra jest wrażliwa na promieniowanie ultrafioletowe i jest podatna na oparzenia słoneczne jak reakcje.
Poważne niepożądane reakcje (wymagające natychmiastowej pomocy medycznej)
Śródmiąższowe zapalenie płuc/zwłóknienie płuc: charakteryzujące się suchym kaszlem, trudnościami oddychania, gorączką i widzialnym cieniem siatkowym na klatce piersiowej x - promienie. Szybki postęp może być śmiertelny. Takich jak zapalenie pneumocystis zapalenie płuc (PCP), szczególnie u pacjentów z obniżoną odpornością.
Ostre uszkodzenie nerek: Przy dużych dawkach odkładanie kryształów leku lub bezpośrednia toksyczność może prowadzić do ougurii i podwyższonej kreatyniny krwi. Długotrwałe użycie może powodować dysfunkcję rurową nerkową.
Ból głowy, zawroty głowy i senność: powszechnie obserwowane we wczesnych stadiach leczenia. Objawy encefalopatii/padaczki są rzadkie, ale ciężkie i mogą być związane z wysokimi dawkami lub niedoborem kwasu foliowego.
Długoterminowe lub skumulowane reakcje niepożądane
Guzy wtórne: długoterminowe użycie może zwiększyć ryzyko chłoniaka, raka skóry itp., Zwłaszcza w połączeniu z terapią immunosupresyjną.
Osteoporoza: długoterminowe użycie może wpływać na metabolizm kości i zwiększać ryzyko złamań.
Parzenie owrzodzeń błony śluzowej: Wrzody doustne i trawienne mogą się powtarzać lub być trudne do wyleczenia.
Popularne Tagi: Metotreksat proszkowy CAS 59-05-2, dostawcy, producenci, fabryka, hurtowa, kupna, cena, masa, na sprzedaż